تبلیغات
قناری - مطالب ویتامین ها
جمعه 21 بهمن 1390  02:36 ب.ظ    ویرایش: - -
توسط: m m
نوع مطلب: ویتامین ها ،



مواد مغذی جیره تامین كننده انرژی مورد نیاز برای انجام متابولیسم است. مواد مغذی اصلی جیره عبارتند از: آب ، پروتئین ، چربی و كربوهیدراتها.
انرژی به خودی خود یك ماده مغذی نیست بلكه خصوصیتی است كه به وسیله مواد مغذی جیره تامین میگردد.
احتیاجات انرژی پرنده به طور چشمگیری از احتیاجات سایر مواد مغذی متغیرتر است زیرا پرندگان برای تامین نیاز انرژی به قدری غذا مصرف می نمایند كه نیازهای انرژی خود را تامین نمایند و با تغییر در دمای محیط ، سطح فعالیت ، مصرف خوراك آنها تغییر می كند.
اسید های آمینه عمدتا برای ساخت پروتئینها كه اجزای اصلی ساختاری همه بافتها هستند به كار می رود. در جوجه های جوان در حال رشد و ماده های تخمگذار ، احتیاج اسید آمینه برای تجمع پروتئین پرندگان ، احتیاجات در زمان رشد ، بالاترین مقدار است و به تدریج تا رسیدن به وزن بدن و تركیب بلوغ ، كاهش می یابد. در هنگام تولید مثل ، دوباره نیاز افزایش می یابد ولی پس از تولید مثل كاهش یافته و دوباره در طی تولك رفتن ، افزایش پیدا می كند. احتیاج ماده های تخمگذار به اسید های آمینه یك هفته قبل از شروع تخمگذاری افزایش می یابد. در طی دوره تخمگذاری نیاز به انرژی بیشتر نیز افزایش می یابد . در بسیاری از پرندگان به منظور تامین احتیاجات افزایش یافته انرژی ، مصرف غذا به اندازه كافی زیاد می شود. این افزایش احتیاجات در طی تولید تخم ، اغلب با تغییر در علایق غذایی دنبال می شود.
مس
نیاز به مس در همه ی گونه های طیوری كه مورد آزمایش قرار گرفته اند به ازای هر كیلوگرم ماده خشك ، از 8 میلی گرم فراتر نمی رود. پرندگان جوان در حال رشد ، نسبت به بالغان به مقادیر بیشتری از مس نیاز دارند و احتمال بروز كمبود در آنها بیشتر است.
علایم كمبود مس شامل: كم خونی ، خونریزی ، لنگش ، تخمهای غیر بارور و كم رنگی پرها است.
تخم حاصل از پرندگان ماده ای كه كمبود مس دارند غیر بارور بوده و به خاطر كولاژن در غشای پوسته ممكن است پوسته های غیر طبیعی داشته باشند.
آهن
پرندگانی كه روی كف بتونی یا قفسهای سیمی پرورش داده می شوند ، به كمبود آهن حساستر می باشند چون آنها به خاك كه آهن تكمیلی را برای آنها فراهم می كند دسترسی ندارند.
پرندگان ماده تخمگذار مبتلا به كمبود آهن، تخم هایی می گذارند كه در آنها مرگ و میر در مراحل انتهایی رشد جنین به وقوع می پیوندد.
روی
كمبود روی در پرندگان محصور كه از جیره هایی بر پایه دانه ها تغذیه می گردند نسبتا عادی است . حتی كمبود روی در جیره ، باعث كاهش اشتها می شود. كمبود های شدیدتر باعث افت شدید در مصرف خوراك می گردد. كمبود روی به تمام فرآیندهای فیزیولوژیكی مهم از جمله تكثیر سلولی و رشد ،
موجب کم خونی و مرگ در دوران اولیه و گاهی تحلیل رفتن رشد عضلانی در مرحله دوم رشد جنینی می شود .
منگنز
در پرندگان تخمگذار كمبود منگنز باعث نازك شدن پوسته تخم و كاهش جوجه درآوری میگردد. جوجه های حاصل از تخم هایی با كمبود منگنز ممكن است بدنی خشك و لاغر ، ناهنجاریهای اسكلتی و عدم تعادل داشته باشند همچنین امكان نشان دادن وضعیت ستاره نگری با برگشتن سر به عقب نیز در آنها وجود دارد.
منیزیم
پرندگانی كه از جیره غذایی حاوی مقادیر بسیار كمتر از حداقل نیاز منیزیم تغذیه می كنند به مرور زمان دچار علائم ناشی از كمبود منیزیم می شوند كه عبارتند از: بیحالی ، پایین بودن شدت سوخت و ساز پایه ، دشواری تنفس ، اختلال در حركت ،كندی رشد و دوره هایی از اغما.

فقط با یك تغذیه مناسب می توانید ضمن تامین نیازهای روزانه پرندگان خود به انواع ویتامین ها و مواد معدنی ، آنها را در مقابل انواع بیماریهای خطرناك و كشنده حفاظت كرد.
منبع قناری علیرضا

   


نظرات()   
چهارشنبه 25 خرداد 1390  01:16 ب.ظ    ویرایش: پنجشنبه 28 مهر 1390 10:40 ق.ظ
توسط: m m
نوع مطلب: ویتامین ها ،


 

ویتامین B
 

برای برقراری تعادل عصبی و نظم سوخت و سوز بدن ضروری است .
آثار کمبود ویتامین : کمبود این ویتامین در بدن باعث اختلال در دستگاه گوارشی و اعصاب می شود و ممکن است موجب روماتیسم شود .
منابع ویتامین : این ویتامین در سیر - زرده تخم مرغ - جگرسیاه - لبنیات .

ویتامین B1
 

در تنظیم اعمال تنفسی وعصبی و زدودن اختلالات عصبی موثراست .
آثار کمبود ویتامین : کبود این ویتامین باعث آماس روده -بیماری بری بری - گرفتگی عضلات - بی اشتهائی میشود .
منابع این ویتامین : این ویتامین در مخمرجو - تخم مرغ - لبنیات یافت میشود .

ویتامین B2
 

مهمترین عامل در رشد بدن است .
آثار کمبود ویتامین : باعث لاغری - توقف رشد -اختلالات تنفسی - بیماریهای پوستی -اختلالات گوارشی میشود .
منابع ویتامین : این ویتامین در اسفناج - شیر - سفیده تخم مرغ -آب جو یافته میشود .

ویتامین B6
 

در سوخت وسوز مواد گلوسیدی و غذا موثر است .
آثار کمبود ویتامین : باعث کم خونی - ضعف اعصاب - ودرد شکم میشود .
منابع این ویتامین : این ویتامین در جوانه گندم - ذرت - سبزی ها - برنج - زرده تخم مرغ - سیب زمینی یافت میشود .

ویتامین B12
 

در کم خونی ورفع عوارض عصبی موثر است .
آثار کمبود ویتامین : باعث کم خونی و ضعف میشود .
منابع این ویتامین : این ویتامین در زرده تخم مرغ وپسته یافت میشود .

ویتامین C
 

در تنظیم عمل بافتها وایجاد مقاومت در بدن بسیار موثر است .
آثار کمبود ویتامین : باعث خون ریزی جلدی - ضعف شدید - درد عضلات - رخوت و سستی - نارسی های اعمال بدن میشود .
منابع این ویتامین : این ویتامین در لیمو - پرتقال - جعفری - کاهو - گوجه فرنگی - سیب زمینی یافته میشود .

ویتامین D
 

در رشت وسفت شدن استخانها موثر است .
آثار کمبود ویتامین : باعث نرم شدن و کج شدن استخانها میشود .
منابع این ویتامین : این ویتامین در روغن ماهی - زرده تخم مرغ - نارنج و نور آفتاب یافت میشود .

ویتامین E
 

این ویتامین باعث تقویت اعضای تناسلی میشود .
آثار کمبود ویتامین : باعث عقیم شدن پرنده میشود .
منابع این ویتامین : این ویتامین در جگر سیاه - زرده تخم مرغ - موز - جوانه گندم - کاهو - کلم - روغن بادام زمینی - کره یافت میشود .

ویتامین F
 

در رویش پرها ولطافت آنها موثر است .
آثار کمبود ویتامین : باعث ایجاد زخمهای جلدی و اختلالات در هضم غذا و پوست پوستی شدن بدن میشود .
منابع این ویتامین : این ویتامین در روغن ماهی - جوانه گندم - اسیدهای غیر اشباع یافته میشود .

ویتامین H
 

باعث تقویت صدا و خوش آوازی میشود .
آثار کمبود ویتامین : باعث ایجاد مشکلات پوستی و مشکلات خواندن میشود .
منابع این ویتامین : این ویتامین در سبوس کندم - زرده تخم مرغ - جگر سیاه یافت میشود .

ویتامین K
 

مهمترین ویتامین برای انعقاد خون است .
آثار کمبود ویتامین : باعث خون ریزی - ورم روده -طولانی شدن زمان انعقاد خون میشود .
منابع این ویتامین : این ویتامین در حبوبات - گوجه فرنگی - سیب زمینی یافت میشود .

ویتامین P
 

آثار کمبود ویتامین : باعث خون ریزیهای زیر جلدی میشود .
منابع این ویتامین : این ویتامین در سبزی ها - لیمو - پرتقال - لبنیات - سیب زمینی یافت میشود .

ویتامین PP
 

باعث تقویت دستگاه گوارشی میشود .
آثار کمبود ویتامین : باعث بیماری پلاکر میشود .
منابع این ویتامین : این ویتامین در جگر سیاه - سیب زمینی - نخود یافت میشود .
اگر پرنده ای این ویتامین ها را به طور کامل در بدن داشته باشد و ما با دستو غذائی مناسب این ویتامین ها را در اختیار او قرار دهیم هیچ موقع مریض نشده وطول عمر زیادتری خواهد داشت .

   


نظرات()   
پنجشنبه 30 دی 1389  06:59 ب.ظ    ویرایش: پنجشنبه 28 مهر 1390 10:52 ق.ظ
توسط: m m
نوع مطلب: ویتامین ها ،

جهت مشاهده توضیحات هر یك از مواد معدنی معرفی شده بر روی نام آن كلیك كنید

كلسیم

فسفر

منیزیم

مس

آهن

روی

منگنز

ید

سلنیم

 


كلسیم
كلسیم متداولترین ماده معدنی در بدن بوده و مقدار مورد نیاز آن در جیره بیشتر از سایر مواد معدنی است. نیاز بالای كلسیم در جوجه های در حال رشد ، ناشی از نیاز بالا به این عنصر برای معدنی شدن اسكلت است. در پرندگان ماده تخمگذار ، بیشترین مقدار كلسیم جیره ، برای ساخته شدن پوسته تخم به كار می رود. از نظر تغذیه ای كلسیم مسئله ساز ترین ماده معدنی است. همچنین بیشتر خوراكها كمبود كلسیم دارند. به علاوه كلسیم فعالترین عنصر معدنی از نظر متابولیكی است و متابولیسم آن به شدت كنترل می شود.
كلسیم بیش از یك سوم كل محتوای مواد معدنی را در پرنده بالغ تشكیل میدهد. استخوان وظایف ساختمانی و متابولیكی مهمی را بر عهده دارد. از نظر متابولیسمی ، استخوانها ذخایر متغییری از كلسیم و فسفر را فراهم می كنند. فسفات كلسیم باعث استحكام ساختمانی استخوان می شود ، با این حال در صورت نیاز سایر بافتها به مواد معدنی ، به سهولت حل میگردد. اگر كلسیم جیره غذایی پرنده كافی نباشد ممكن است مقدار و تراكم كلسیم موجود در استخوانها كاهش یابد و در نتیجه تخمگذاری كم و یا متوقف شود. كلسیم منتقل شده از استخوانها و كلسیم تامین شده از جیره ، از طریق غدد پوسته ساز گرفته شده و برای تشكیل پوسته ، به داخل مایع درون حفره غدد پوسته ساز ترشح می شود. حركت كلسیم از استخوانها باعث آزاد شدن فسفر نیز می شود كه مقداری از آن دفع میگردد. بنابراین تشكیل پوسته تخم ، نیاز به فسفر را افزایش می دهد. البته این افزایش خیلی كمتر از افزایش در نیاز به كلسیم است.
مقدار كلسیم مورد نیاز در جیره برای به حداكثر رساندن معدنی شدن و استحكام استخوانها و پوسته تخم بیشتر از كلسیم مورد نیاز برای سایر اعمال است. نیاز به كلسیم برای نگهداری در بدن پرنده برابر مقدار كلسیم مورد نیاز برای جایگزینی مقدار كلسیمی است كه روزانه از طریق منابع داخلی از دست می رود. كلسیم داخلی بیشتر از طریق مدفوع و ادرار از دست می رود. احتیاجات پرندگان به كلسیم برای نگهداری به طور كلی مشخص نشده ولی كمتر از 2/0 درصد جیره در پرندگان بالغ است. در صورت پایین بودن سطوح فسفر ممكن است نیاز به كلسیم از02/0 در صد نیز كمتر باشد. احتیاج به كلسیم در اوایل زندگی یعنی زمانی كه سرعت رشد اندامها در بالاترین حد است ، بیشترین مقدار بوده و همچنان كه وزن بدن به وزن بلوغ می رسد كاهش می یابد. خوراكهای طبیعی اكثر گونه های پرندگان دانه خوار حاوی مقادیر ناكافی كلسیم برای رشد اسكلت می باشند از این رو معمولا پرندگان بالغ جوجه های خود را با منابع غنی از كلسیم موجود در پوسته نرم تنان و پوسته های تخم و تكه های استخوان كامل می كنند.
افزایش كلسیم مورد نیاز برای تولید تخم را میتوان از تعداد تخم گذاشته شده، مقدار كلسیم موجود در تخمها و الگوی تخمگذاری ( به عنوان مثال ، هر روز ، یك روز در میان) برآورد كرد. استخوانها به عنوان منبعی برای تامین احتیاجات روزانه كلسیم عمل می نمایند به طوری كه نیاز پرندگانی كه یك روز در میان تخم می گذارند تقریبا نصف نیاز پرندگانی است كه تخمهای با همان اندازه ، ولی هر روز تولید می كنند. پرندگان كوچك نسبت به پرندگان بزرگتر ، تخم بزرگتری تولید می كنند و تخمهای كوچك به نسبت ، پوسته بیشتری دارند. از این رو پرندگان كوچك نسبت به پرندگان بزرگتر برای تولید تخم به كلسیم بیشتری نیاز دارند . به همین ترتیب ، گونه های زودرس معمولا نسبت به گونه های دیررس با جثه مشابه ، تخمهای درشت تری می گذارند و در نتیجه به كلسیم بیشتری نیاز دارند. تعداد تخمی كه میتواند با استفاده از همه كلسیم موجود در كل اسكلت یك پرنده ساخته شود در حدود 5 عدد برای سهره است.
كمبود كلسیم ممكن است ناشی از سطوح پایین آن در جیره غذایی یا وجود فسفر اضافی در آن باشد. مقادیر ناكافی ویتامین D ، با آسیب رساندن به جذب كلسیم و تشكیل استخوان ، باعث كمبود ثانویه كلسیم میگردد. افزایش كلسیم جیره بیش از سطح طبیعی مورد نیاز پرنده باعث بهبود علایم كمبود می شود ولی این كمبود ثانویه را برطرف نمی كند.
پرندگان بالغی كه از جیره ای با كمبود كلسیم ، مصرف می كنند ، كلسیم موجود در استخوانها را با سرعتی سریعتر از ذخیره آن منتقل می كنند. در نهایت استخوانها ضعیف شده و متخلخل می شوند. محتوای خاكستر و كلسیم استخوان ، ممكن است بدشكل شده و یا در اثر وزن بدن پرنده ، كشش عضلات یا تنشهای حركتی ، شكسته شوند. تخلیه استخوانهای قشری در پرندگان ماده تخمگذار ، در اثر مصرف جیره ای با كمبود كلسیم به وضعیتی شبیه بیماری (استئوپروزیس) منجر می شود كه در اصطلاح به آن بیماری (قفس رنجوری) گویند. شیوع چنین حالتی در پرندگانی كه چندان فعال نیستند مثل پرندگان موجود در قفس و در استخوانهای بلند پاها ، بسیار شدید است. كمبودهای جزیی كلسیم در پرندگان ماده ، باعث كاهش میزان كلسیمی شدن پوسته تخم می شود. كمبودهای شدیدتر باعث كاهش تولید تخم می شود. كلسیمی كه در طی دوره تخمگذاری از استخوانهای قشری خارج شده است ، در صورت كافی بودن كلسیم جیره میتواند طی دوره یك یا دو هفته ای پس از توقف تخمگذاری ، دوباره جایگزین شود.
كمبود كلسیم در جوجه های در حال رشد ، باعث غیر طبیعی شدن استخوانها ، لنگش ، بزرگ شدن مفاصل و دردناك بودن آنها و بدشكلی استخوان میگردد. نسبت بسیار كم كلسیم به فسفر ، میتواند ذخایر استخوان را خیلی سریع تخلیه كند. كمبود ممكن است حتی در بالغان در شرایط نگهداری به خاطر پایین بودن سطوح كلسیم توام با زیادی فسفر در بافتهای نرم پرنده رخ دهد. نسبت بسیار كم كلسیم به فسفر میتواند ذخایر استخوان را خیلی سریع تخلیه كند. مراحل پیشرفته تر كمبود كلسیم منجر به گرفتگی عضلات میگردد. گرفتگی های موضعی به سمت حملات شدید كزازی كه گاهی تشنج نامیده می شود ، پیشرفت می كنند.
جوجه های در حال رشد به ویژه پرندگان ماده تخمگذار نسبت به كلسیم اشتهای خاصی دارند . اگر به آنها اجازه انتخاب دو خوراك كه از همه نظر ، به جز سطوح كلسیم با هم مشابه هستند ، داده شود آنها خوراكی با كلسیم كافی را نسبت به خوراك دیگر ، ترجیح می دهند. به هنگام تخمگذاری پرندگان وحشی و طیور ، انتخاب منابع غنی از كلسیم مثل پوسته نرم تنان یا سنگ آهك مشاهده شده است. در واقع این منابع به خصوص در روزهایی كه پوسته تخم در حال شكل گیری است انتخاب می شوند.
هنگامی كه سطوح كلسیم در جیره بیش از حد بالا باشد جذب آن حداقل بوده و بیشتر كلسیم جیره در مدفوع دفع می شود. زیادی كلسیم ، در هضم سایر مواد معدنی مثل فسفر ، منیزیم ، منگنز و روی اختلال ایجاد كرده و باعث كمبودهای ثانویه آنها می شود. در جوجه های در حال رشد معمولا سطوح كلسیم بیش از 5/1 درصد بالاتر از مقدار مورد نیاز در نظر گرفته می شود . اگر نسبت كلسیم به فسفر در حد مطلوب نگهداشته شود امكان تحمل سطوح بالاتر كلسیم وجود دارد.
معمولا كلسیم موجود در دانه ها 02(/0 تا 1/0 درصد ماده خشك) و در حشرات (01/0 تا 4/0 درصد) كم و در قسمتهای رویشی گیاهان نسبتا بالا است .


فسفر
در حدود 85 درصد فسفر موجود در بدن پرندگان در استخوانها قرار دارد. در جوجه های در حال رشد كه جیره ای با نسبت كلسیم به فسفر برابر 2 به 1 را مصرف می كنند ، 20 درصد فسفر جذب شده از طریق دفع با منشاء داخلی ، از دست می رود. این مقدار با كم شدن نسبت كلسیم به فسفر ، به دلیل جذب بیشتر فسفر ، افزایش می یابد.
احتیاج به فسفر در جوجه های در حال رشد ، بالاترین مقدار است و با كاهش رشد اسكلت ، به تدریج كم می شود. در طی دوران تخمگذاری نیاز به فسفر افزایش می یابد. این افزایش بسیار بیشتر از مقداری است كه بتوان به حساب فسفر موجود در تخم گذاشت. افزایش نیاز به فسفر ناشی از تقاضای زیاد برای كلسیم در ساخت پوسته تخم می باشد كه باعث استفاده از استخوانها نیز می شود. كمبودهای متوسط فسفر و یا نسبت كلسیم به فسفر بسیار بالا در جوجه های جوان در حال رشد ، باعث ریكتنز، ضعف و سرانجام مرگ می شود. در پرندگان ماده تخمگذار ، كمبود فسفر ، مصرف خوراك را كاهش داده به طوری كه در بعضی از گونه ها ممكن است به تولید تخم آسیب رساند. همچنین ممكن است باروری و تعداد تخم را نیز كاهش دهد. سطوح بسیار بالای فسفر میتواند باعث كمبود كلسیم شود . در پرندگان تخمگذار ، فسفر اضافی ، مستقل از وضعیت كلسیم ، میتواند باعث نازكی پوسته تخم گردد.
تمامی خوراكها با منشاء حیوانی ، منابع عالی از فسفر با قابلیت دسترس بالایی هستند. اندامهای رویشی گیاه منابع خوبی از فسفر هستند ولی بذور ممكن است حاوی مقادیر كمی فسفر بوده و یا از نظر آن كمبود داشته باشند.
ذخایر قابل توجه ای از سدیم و پتاسیم و كلر در استخوانها یافت می شود. این ذخایر در محرومیتهای طولانی مدت غذایی ، زمانی كه استخوانها بسیج می گردند ، قابل دسترس می باشند ، ولی موقع مصرف مقادیر كافی از جیره ای كه از نظر یك الكترولیت كمبود دارد اینگونه نیست ، مصرف جیره با كمبود كلی ، در دراز مدت باعث غلیظ شدن خون ، از دست رفتن آب بدن و كاهش رشد و تولید تخم می گردد. گاهی اوقات نیز این كمبود در بعضی پرندگان ، مواقعی كه در محیطهای پر سر و صدا و یا تحت فشار قرار گیرند ایجاد گرفتگی عضلات كرده و پاهایشان به سمت عقب كشیده می شود. علائم اولیه كمبود پتاسیم در جیره ، كاهش اشتها ، ضعف عضلانی ، تنفس دردناك و ضعف قلبی می باشند. كمبود سدیم باعث كاهش حجم مایعات بین بافتها ، فشار خون پایین ، كاهش استحكام استخوان ، رشد ضعیف و كاهش توانایی تولید مثلی می شود.
پرندگان نسبت به سدیم و كلر اشتهای خاصی دارند و در مواقع كمبود فعالانه به دنبال منابع نمك می گردند. پرندگان گیاه خوار نسبت به پرندگان جانور خوار بیشتر در معرض كمبود سدیم هستند زیرا اندامهای رویش گیاهان جوان معمولا سدیم اندكی دارد ولی حاوی پتاسیم زیادی می باشند. خوراكهایی با منابع حیوانی هر سه الكترولیت سدیم و پتاسیم و كلر را دارا می باشند. اسهال و دیگر اختلالات گوارشی دفع الكترولیت را افزایش و جذب آنها را كاهش می دهند ، از این رو به مقدار زیادی نیاز به آنها را افزایش می دهند. درمان با الكترولیت های جایگزین ، یكی از روشهای معمولی در مراقبت های دامپزشكی از پرندگانی است كه از عفونت های روده ای رنج می برند.
اكثر گیاهان رستنی ، بذور و میوه ها حاوی مقادیر نسبتا كمی سدیم هستند ولی معمولا از نظر پتاسیم كافی یا غنی می باشند. خوراكهایی با منبع حیوانی معمولا منابع خوبی از الكترولیت ها هستند. تكمیل جیره با كلروسدیم معمولا با تامین نمك انجام می گیرد. كلرید پتاسیم را میتوان به عنوان مكمل پتاسیم به كار برد ولی بندرت به آن نیاز است. پرندگان وحشی برای تكمیل جیره ای با كمبود سدیم ، اغلب از خاكستر ، آب شور ، خاكهای معدنی مصرف می كنند.


منیزیم
كمبود منیزیم در پرندگان بسیار نادر است زیرا بیشتر خوراكها حاوی غلظتهای بیش از نیاز منیزیم هستند. احتمالا دلیل كمبود منیزیم ، سطوح بالای كلسیم یا فسفر در جیره است. با وجود این بیشتر مكملهای كلسیم و فسفر حاوی مقدار زیادی منیزیم بوده و احتمال بروز آن بعید است. در هنگام ایجاد كمبود منیزیم با تغذیه طولانی مدت جیره فاقد منیزیم، علایم كمبود آن عبارتند از: بیحالی ، پایین بودن شدت سوخت و ساز پایه ، دشواری تنفس ، اختلال در حركت ، كندی رشد و دوره هایی از اغما. زیادی منیزیم در جذب و متابولیسم كلسیم مداخله كرده و علایمی مشابه كمبود كلسیم ایجاد می كند كه عبارتند از: ضعیف شدن استخوان ، پوسته نازك تخم. سطوح بالای كلسیم و فسفر در جیره ، مسمومیت با منیزیم را كاهش می دهد. منابع غنی از منیزیم شامل سنگ آهك ، استخوان و اندام های رویشی گیاهان است . مقدار منیزیم در بدور نسبتا كم بوده ولی هنوز هم كافی است.


مس
نیاز به مس در همه ی گونه های طیوری كه مورد آزمایش قرار گرفته اند به ازای هر كیلوگرم ماده خشك ، از 8 میلی گرم فراتر نمی رود. پرندگان جوان در حال رشد ، نسبت به بالغان به مقادیر بیشتری از مس نیاز دارند و احتمال بروز كمبود در آنها بیشتر است.
علایم كمبود مس شامل: كم خونی ، خونریزی ، لنگش ، تخمهای غیر بارور و كم رنگی پرها است. كم خونی به خاطر سطوح پایین سرولوپلاسمن است كه باعث استفاده ی ضعیف از آهن می شود. خون ریزی ناشی از ساخت ناقص الاستین است كه باعث عدم استحكام و خاصیت ارتجاعی ضعیف عروق خونی می شود. مرگ در اثر كمبود مس اغلب به خاطر تورم آئورتی است كه آئورت ضعیف شده و غیر قابل ارتجاع می شود. لنگش مرتبط با كمبود مس ، به خاطر فقدان اتصالات عرضی كولاژن در استخوانها به خصوص صفحات رشدی است كه نتیجه آن غیر طبیعی شدن استخوانها و مفاصل است كه باعث بزرگ شدن مفصل خرگوشی و خمیدگی پاها می شود. تیروزیناز یك آنزیم حاوی مس می باشد كه مسئول ساخت ملانین است و كمبود مس باعث نقصان در تولید رنگدانه می شود.
تخم حاصل از پرندگان ماده ای كه كمبود مس دارند غیر بارور بوده و به خاطر كولاژن در غشای پوسته ممكن است پوسته های غیر طبیعی داشته باشند.
سطوح مس در گیاهان بسته به گونه و عوامل مربوط به خاك ، از 1 تا 50 میلی گرم در هر 1 كیلوگرم ماده خشك تغییر می كند. مس به ویژه در اندامهای رویش گیاهان ممكن است به مقدار بسیار كمی قابل دسترس باشد. دانه غلات حای مقادیر حاشیه ای مس هستند. مقدار مس در بافتهای حیوان و حشرات متغییر بوده و به جیره آنها بستگی دارد. با این حال مس موجود در خوراكهای با منشاء حیوانی به مقدار زیادی قابل دسترس است و معمولا مقدار آن بیش از اندازه مورد نیاز برای رفع نیاز پرندگان می باشد. قابلیت دسترسی مس در منابع گیاهی معمولا خیلی كمتر از منابع حیوانی است. مسی كه معمولا به صورت مكمل به جیره های پرندگان اضافه می شود ، به صورت سولفات مس ، كلرید مس یا اكسید می باشد.


آهن
نیاز به آهن به وسیله شكل شیمیایی آن در جیره و همچنین نسبت مقدار سایر اجزای جیره تحت تاثیر قرار می گیرد. آهن موجود در خوراكهای با منشاء حیوانی ، نسبت به خوراكهای گیاهی به طور قابل ملاحظه ای قابلیت دسترسی بیشتری دارند. تقریبا كمتر از 10 درصد آهن موجود در گیاه قابل دسترس است و در خوراكهای حیوانی قابلیت دسترسی آن حدود 30 درصد می باشد. نیاز به آهن با گزش حشرات یا وجود انگلهای خونخوار افزایش می یابد. آهن در كبد ذخیره می شود و جیره ای كه مقادیر كافی آهن داشته باشد می تواند برای چندین هفته ، كمبود آن را جبران نماید. پرندگانی كه روی كف بتونی یا قفسهای سیمی پرورش داده می شوند ، به كمبود آهن حساستر می باشند چون آنها به خاك كه آهن تكمیلی را برای آنها فراهم می كند دسترسی ندارند. جوجه های پرندگان دانه خوار كه رشد سریعی دارند در محیطهایی كه كمبود آهن وجود دارد ، نسبت به كمبود آن بیشترین حساسیت را دارند. كمبود آهن در ابتدا با كم خونی مشخص می گردد. كمبود طولانی مدت آهن ، باعث كاهش شدت رنگ قرمز و سیاه پرها در تعداد زیادی از پرندگان می شود ولی در تمام گونه ها چنین اثری ندارد. پرندگان ماده تخمگذار مبتلا به كمبود آهن، تخم هایی می گذارند كه در آنها مرگ و میر در مراحل انتهایی رشد جنین به وقوع می پیوندد.
بیشتر دانه ها حاوی 30 تا 60 میلی گرم آهن در كیلوگرم هستند . اندام های رویش گیاهان در حدود 50 تا 700 میلی گرم در كیلوگرم ماده خشك ، آهن دارند. مقدار آهن در میوه ها بسیار كم و حدود 15 تا 40 میلی گرم در كیلو گرم ماده خشك است. منابع حیوانی معمولا حدود 500 میلی گرم در كیلوگرم آهن دارند.


روی
نیاز طیور به روی در هیچ مرحله ای از زندگی از 70 میلی گرم در كیلوگرم ماده خشك بالاتر نمی رود. برای تعیین نیاز پرندگان به روی معمولا از اشتها و تجمع آن در استخوان استفاده می شود. كمبود روی در پرندگان محصور كه از جیره هایی بر پایه دانه ها تغذیه می گردند نسبتا عادی است . حتی كمبود روی در جیره ، باعث كاهش اشتها می شود. كمبود های شدیدتر باعث افت شدید در مصرف خوراك می گردد. كمبود روی به تمام فرآیندهای فیزیولوژیكی مهم از جمله تكثیر سلولی و رشد ، پردرآوری ، رشد استخوان ، باروری و كارایی سیستم ایمنی ، تعادل الكترولیتی سلولها ، یادگیری و رفتار آسیب می رساند. كوتاه و ضخیم شدن استخوان درشت نی و استخوانهای مچ پا ، رنگ آمیزی ضعیف پرها از علایم مشخصه كمبود روی در پرندگان مخصوصا پرندگان در حال رشد ، می باشد. در پرندگان ماده تخمگذار ، كمبود روی تعداد تخم ها را كاهش می دهد. جوجه هایی كه از چنین تخم هایی خارج می شوند نیز ضعیف خواهند بود. در كمبودهای شدید حتی ممكن است نوزادان ناقص الخلقه ای بوجود آیند كه اكثرا خواهند مرد. كمبود روی در پرندگان بالغ نیز باعث تورم پوست در روی پاها و ساقها ، اطراف منقار و روی زبان می شود. پس از پر ریزی نیز ، پرهای جدید سائیده شده و ممكن است محور پرها ، حاوی حبابهایی باشد كه استحكام ساختمانی آنها را ضعیف می نماید.
پرندگان میتوانند سطوح نسبتا بالای روی در جیره را احتمالا به خاطر توانایی در كنترل جذب آن ، تحمل نمایند. معمولا بیشترین مسمومیتها با روی ناشی از مصرف اقلام غیر خوراكی نظیر سكه ها یا فولاد گالوانیزه می باشد. علایم مسمومیت شامل : كم خونی و رشد كم در جوجه ها یا كاهش وزن در بالغان است.
سطح روی در اندامهای رویشی گیاهان بسته به گونه ، محیط و مقدار روی در خاك از 10 تا 300 میلی گرم در كیلوگرم ماده خشك تغییر می كند. بذرها با دارا بودن 10 تا 100 میلی گرم روی در كیلوگرم ، از ثبات بیشتری در محتوای روی برخوردارند. با این حال روی موجود در بیشتر بذرها قابلیت دسترسی حیاتی كمی دارد. اكثر خوراكهای با منشاء حیوانی ، منابع خوبی از روی و با قابلیت دسترسی حیاتی بالا می باشند.
روی معمولا به صورت مكمل سولفات روی ، كربنات روی ، اكسید روی یا تركیب روی با اسیدهای آمینه می باشد. لوله های گالوانیزه آب با غنی شدن روی میتواند از كمبود آن جلوگیری نماید. سیمهای گالوانیزه موجود در قفسها میتوانند منبع عمده ای از روی باشند. بیشتر پرندگان محبوس به قفس خود نوك می زنند و ممكن است از این راه مقادیری روی كه برای بروز كمبود آهن و مس كافی است ببلعند.


منگنز
نیاز طیور به منگنز كمتر از 70 میلی گرم در كیلوگرم ماده خشك برای تمامی مراحل زندگی است. احتمالا در پرندگان جانوار خوار به خاطر قابلیت دسترسی حیاتی بالاتر منگنز ، در خوراكهای با منشاء حیوانی ، احتیاجات به منگنز به طور قابل ملاحظه ای كمتر باشد. با این وجود بیشترین مقدار منگنز در اندامهای داخلی حیوان طعمه ، مثل كبد یافت می شود. كمبود منگنز در جوجه های در حال رشد باعث عارضه ای شبیه پروزیس كه به وسیله كوتاه و ضخیم شدن استخوانهای بلند ، بدشكلی مفصل خرگوشی و غضروفهای ضعیف مشخص می شود. زردپی آشیل ممكن است از زواید ضعیف و پهن جانبی مفصل خرگوشی ، جدا شده و باعث تغییر شكل و تورم مفصل خرگوشی و پیچش درشت نی به سمت خارج و استخوان مچ به طرف داخل می شود. این نوع لنگش در بیشتر گونه های پرندگان زودرس كه در محیطهای بسته پرورش یافته اند و به جیره هایی با انرژی ، پروتئین و كلسیم بالا ولی منگنز قابل دسترس كم ، دسترسی آزاد دارند ، عادی است. وجود منگنز كافی در جیره ممكن است همیشه از این حالت جلوگیری نكند بجز رشد كه با محدود كردن خوراك مصرفی در هر روز ، كند می گردد. ظاهرا منگنز برای تشكیل عضلات اسكلتی جدید تفكیك میگردد و در سایر بافتها اولویت استفاده از آن برای بلوغ بافتهای پیوندی می باشد.
در پرندگان تخمگذار كمبود منگنز باعث نازك شدن پوسته تخم ، كاهش جوجه درآوری میگردد. جوجه های حاصل از تخمهایی با كمبود منگنز ممكن است بدنی خشك و لاغر ، ناهنجاریهای اسكلتی و عدم تعادل داشته باشند همچنین امكان نشان دادن وضعیت ستاره نگری با برگشتن سر به عقب نیز وجود دارد. بیشتر علایمی كه به خاطر مصرف طولانی مدت جیره هایی با منگنز زیاد مشاهده میگردد ، علایم ثانویه كمبود سایر مواد معدنی به خصوص آهن است.
اندامهای رویش گیاهان منابع خوبی از منگنز می باشند. غلظت واقعی منگنز در گیاهان به خاك و شرایط آب و هوایی بستگی دارد. بذرها منگنز كمی دارند حدود 10 تا 80 میلی گرم در كیلوگرم.


ید
ید یكی از اجزای اساسی هورمونهای تیروئیدی تری یدوتیرونین و تیروكسین می باشد. فعالیت متابولیكی دیگری برای آن در پرندگان مشخص نشده است. احتیاج به ید در طیور در تمام دوران زندگی بین 3/0 تا 4/0 میلی گرم ماده خشك جیره می باشد. اولین علامت كمبود ید ، بزرگ شدن غده تیروئید یا گواتر است. این به دلیل پائین بودن سطح هورمون تیروئید ناشی از كمبود ید در جیره می باشد كه سبب آزاد شدن سطوح بالایی از هورمون محرك تیروئید از هیپوفیز شده و بزرگی تیروئید را تحریك می كند. در پرندگان كوچك ، بزرگی تیروئید بر مری و نای فشار آورده و باعث استفراغ غذا ، اشكال در تخلیه چینه دان و تنگی نفس می شود. سطوح پایین تیروكسین به خاطر كمبود ید در جیره ، باعث چاقی و رشد غیر طبیعی پرهای بلند و زینتی و همراه با تغییرات آشكار در رنگ آمیزی می شود. در پرندگان ماده تخمگذار كمبود ید در جیره باعث پایین بودن سطح ید در تخم می شود كه این سبب كاهش جوجه درآوریو تاخیر در جذب كیسه زرده می گردد. نیاز به ید برای حداكثر تعداد تخم ، در حدود 6 برابر كمتر از نیاز جوجه درآوری وسرزندگی جوجه ها است.
در كل طعمه های حیوانی نسبت به گیاهان مقدار ید بیشتری دارند و ید در ماهیها و گیاهان دریایی بسیار زیاد است. معمولا ید به صورت یدات كلسیم و یدات پتاسیم به جیره پرندگان محصور در قفس اضافه می شود. گیاهان دریایی مانند گیاه كلپ گاهی اوقات به عنوان مكمل در جیره غذایی پرندگان محصور در قفس استفاده می شود.


سلنیم
نیاز طیور به سلنیم 2/0 میلی گرم در كیلوگرم و یا كمتر از این مقدار برای تمام مراحل دوره زندگی است. سطوح بالای ویتامین E به مقدار زیادی جایگزین نیاز به گلوتاتیون پراكسیداز می شود و نیاز به سلنیم را كاهش می دهد. در طیوری كه از جیره ای غنی از ویتامین E تغذیه می شوند ، نیاز به سلنیم حداقل 5 برابر كمتر از آنهایی است كه با جیره كم سلنیم تغذیه می گردند. در مواقعی كه میزان مصرف سلنیم بالاست مقادیر زیادی از آن در بافتهای بدن ذخیره می شوند و این ذخایر كمبودهای موقتی سلنیم را برطرف می كنند.
سلنیم برای پرندگان در سطوح 5 تا 20 میلی گرم در كیلوگرم ماده خشك جیره، یعنی حدود 50 برابر بیشتر از نیاز ، سمی می باشد. بنابراین سلنیم سمی ترین ماده معدنی كم مصرف است و فاصله بین سطوح سمی و سطح كمبود آن در جیره بسیار كم می باشد. وجود سطوح سمی سلنیم میتواند موجب بدشكلی پاها ، بالها ، منقار و چشمها شده و یا ممكن است این اعضا به صورت ناقص الخلقه باشند. همچنین پرها نیز غالبا باریك . كرك مانند می شوند. مسمومیت با سلنیم غالبا با وجود سطوح بالای متیونین در جیره كاهش می یابد.

   


نظرات()   
پنجشنبه 30 دی 1389  06:58 ب.ظ    ویرایش: پنجشنبه 28 مهر 1390 10:53 ق.ظ
توسط: m m
نوع مطلب: ویتامین ها ،


انرژی
 انرژی از نظر شیمیایی یك ماده مغذی قابل تشخیص نیست اما خاصیتی است كه وقتی مواد مغذی مثل اسید آمینه ها و كربوهیدراتها و چربیها در طی سوخت و ساز بدن تجزیه می شوند بوجود می آید. بخشی از این انرژی به صورت گرما تبدیل می شود. این گرما ممكن است برای نگهداری درجه حرارت بدن مفید باشد ولی بیشتر ، با اندك مزیتی برای پرنده ، به محیط داده می شود. در نهایت انرژی ذخیره شده به صورت ATP یا به صورت گرما و یا به صورت كار انجام شده در محیط آزاد می شود. انرژی خوراك ، ممكن است به وسیله ادرار و مدفوع و از طریق حرات تولید شده در متابولیسم ، از پرنده دفع شود. مقداری از مواد مغذی مصرفی ، اكسیده نمی شود بلكه در بافتها ، پرها و یا تخم ذخیره میگردند. میزان مصرف انرژی در پرندگان در زمانها و شرایط مختلف متفاوت است. با توجه به فصل گرم یا سرد ، قرار داشتن پرنده در دوران تولك یا تخم گذاری ، قرار داشتن پرنده در سن جوانی و رشد یا سن بلوغ ، انجام فعالیتهای بیشتر پرنده همگی موجب افزایش مصرف انرژی و سوخت و ساز و میزان مصرف غذا در پرنده میگردد.


مواد معدنی
حداقل 13 عنصر معدنی برای حفظ سلامتی و توان مطلوب در پرندگان نیاز می باشد. مواد معدنی كه وظایف ساختمانی و حیاتی اصلی را در بدن پرنده بر عهده دارند و به مقدار نسبتا زیادی در جیره غذایی آنان مورد نیاز است را به عنوان (( مواد معدنی پر مصرف )) نامگذاری می نمایند. این مواد عبارتند از: كلسیم ، فسفر ، سدیم ، پتاسیم ، كلر و منیزیم. سایر مواد معدنی كه به میزان كمتری در جیره غذایی نیاز است را به عنوان ((مواد معدنی كم مصرف )) می نامند كه عبارتند از: مس ، ید ، آهن ، منگنز ، سلنیم و روی. مواد معدنی كبالت و گوگرد نیز به عنوان مواد نیمه ضروری نامیده می شوند به این معنی كه وجود آنها در جیره غذایی پرنده لازم است اما معمولا از طریق مواد مغذی مثل ویتامین B12 تامین می شوند. سیلیس ، مولیبدن ، كروم ، نیكل ، فلوئور و وانادیم ، بعضی از ویژگیهای مواد معدنی ضروری را دارند و از آنها به عنوان بسیار كم مصرف نام برده می شود. با این حال نیاز به مواد معدنی بسیار كم مصرف تنها در پرندگانی دیده می شود كه از جیره های حاوی مواد خوراكی بسیار خالص تغذیه می شوند . آب بسیار خالص برای آنها تامین شده و در محیطی عاری از گرد و غبار نگهداری می شوند.
تمام مواد معدنی پر مصرف و كم مصرف در تغذیه عملی پرندگان حائز اهمیت می باشند. بیشتر مواد معدنی بسیار كم مصرف از نظر بیوشیمیایی مورد توجه می باشند ولی بندرت از نظر تغذیه ای اهمیت پیدا می كنند. در بین مواد معدنی، نیاز به كلسیم هم در بین گونه ها و هم در داخل گونه ها بسته به وضعیت فیزیولوژیكی ، بیشترین نوسانات را دارد. تغییرات در نیاز كلسیم تا 20 برابر ، بین وضعیت نگهداری و تولید تخم ، در بعضی از گونه ها رخ می دهد. بر خلاف احتیاجات كلسیم تغییر در نیاز به مواد معدنی كم مصرف به دلیل تغییر وضعیت فیزیولوژیكی بین گونه ها یا داخل گونه ها مشخص نشده است. از این رو داده های بسیار دقیق احتیاجات مواد معدنی كم مصرف طیور و پرندگان زینتی ، معمولا برای همه گونه های پرندگان _ البته با كمی حاشیه اطمینان _ به كار می رود.

   


نظرات()   
جمعه 6 فروردین 1389  10:35 ب.ظ    ویرایش: پنجشنبه 28 مهر 1390 11:29 ق.ظ
توسط: m m

ویتامین B5 (پانتوتنیک اسید)
"ویتامین "B5 که به "پانتوتنیک اسید" نیز معروف می باشد، یک ویتامین آنتی اکسیدان محلول در آب است. این ویتامین به سه شکل در می آید و به نام های "پانتنول" و "کلسیم پانتوتنات" نیز نامیده می شود.
موادمعدنی
مواد غیر ارگانیك میباشند كه به كمك ویتامینها، آنزیمها و هورمونها عملكرد صحیح بدن را موجب میگردند. مواد معدنی ضروری برای بدن انسان 20 نوع میباشد. مواد معدنی به دو گروه تقسیم میگردند:

* مواد معدنی عمده: شامل كلسیم، كلراید، منیزیم، فسفر، پتاسیم، سدیم و گوگرد .

* مواد معدنی فرعی: شامل آهن، روی، كبالت، مس، فلوراید، ید، منگنز، كرم، نیكل، سلنیوم، سیلیكون، وانادیوم و مولبیدیوم.

-- برخی مواد معدنی مانند آهن، مس و روی برای جذب شدن با یكدیگر رقابت میكنند بنابراین با مصرف زیاد یكی از آنها كمبود دیگر مواد معدنی را در پی دارد.

مواد معدنی بر حسب سهولت و سرعت جذب و دفع به 3 گروه تقسیم بندی میگردند:

1- مواد معدنی كه به سهولت و سریع جذب و دفع میگردند: مانند سدیم و پتاسیم.

2- مواد معدنی كه به سختی جذب بدن گشته اما به سهولت دفع میگردند: مانند كلسیم - فسفر - منیزیوم و منگنز.

3- مواد معدنی كه به سختی جذب و دفع میگردند: مانند آهن - مس - روی - كبالت.


ویتامین ها

ویتامینهایی كه بدلیل در معرض هوا قرار گرفتن خاصیتشان از میان میرود شامل:

A-E-C

ویتامینهایی كه بدلیل در معرض نور قرار گرفتن خاصیتشان از میان میرود شامل:

A- E - K- B6- B12- C - FOLIC ACID

ویتامینهایی كه بدلیل در معرض حرارت قرار گرفتن خاصیتشان از میان میرود شامل:

C - B1

ویتامین ها
ویتامین
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

ویتامین‌ها ترکیبات آلی هستند که به مقدار خیلی جزئی برای متابولیسم مواد غذایی و اعمال حیاتی بدن و رشد و نمو و تندرستی ضرورت دارند. تغذیه ناقص و رژیم غذایی نامناسب سبب کمبود یا فقدان یک یا چند ویتامین می‌شود و به بیماریهای مختلف مانند بری بری و پلاگر می‌‌انجامد. ویتامینها سبب تسهیل دگرگشت (سوخت و ساز بدن)، اسیدهای آمینه، چربی‌ها و کربوهیدرات‌ها می‌شوند و رشد و نمو و ترمیم سلولهای بدن را میسر می‌‌سازند. برخی از ویتامینها سبب جذب مواد غذایی در روده می‌شوند و بعضی نیز به عنوان کاتالیزور عمل می‌کنند. عمل آنها بر روی بافتهای اپی تلیال و همچنین استخوان بوده و در مجموع هر کدام از آنها از بروز یک عارضه جلوگیری می‌کند. فونک نام Vitalamine، یعنی آمینی که حیاتی بوده و برای ادامه زندگی ضرورت دارد، را به موادی که سبب بهبود بیماری بری بری می‌‌شد و از گروه آمین بوده اطلاق کرد. پس از آنکه معلوم شد بسیاری از ویتامینها از گروه آمین نیستند حرف e از آخر واژه ویتامین حذف و واژه Vitamin مورد قبول واقع شد.

ویتامینها را به دو دسته مهم، شامل ویتامینهای محلول در آب و ویتامینهای محلول در چربی، تقسیم کرده اند. ویتامین E، ویتامین K، ویتامین D، ویتامین A را محلول در چربی و ویتامین C و ویتامین‌های گروه B را محلول در آب دانسته اند.

علاوه بر مواد معدنی، ویتامینها نیز مورد نیاز بدن هستند؛ زیرا بدون حضور آنها در غذا، سلامتی و تعادل اعضای بدن ناپایدار می‌شود و در اعمال حیاتی اختلالاتی ایجاد می‌گردد و عوارضی بروز می‌کند که گاه منجر به مرگ می‌شود. ویتامین‌ها سوخت و ساز بدن را تنظیم می‌کنند و تنها کمبود یک ویتامین می‌تواند، تمام بدن انسان را به مخاطره اندازد. خوب است بدانید که بیشتر ویتامینها از منابع اصلی طبیعی استخراج می‌شوند.
انواع ویتامین‌ها:

ویتامین آ
ویتامین ث
ویتامین دی
ویتامین ای
ویتامین کا
انواع ویتامین‌های گروه ب:
ویتامین ب۱ یا تیامین ویتامین
ویتامین ب۲ یا ریبوفلاوین
ویتامین ب۳ یا نیاسین
ویتامین ب۶ یا پیریدوکسین
ویتامین ب۹ یا اسید فولیک
ویتامین ب۱۲ یا کوبالامین

ادامه مطلب   


نظرات()   
دوشنبه 26 بهمن 1388  07:47 ب.ظ    ویرایش: پنجشنبه 28 مهر 1390 11:31 ق.ظ
توسط: m m

ویتامین H
باعث تقویت صدا و خوش آوازی میشود .
آثار کمبود ویتامین : باعث ایجاد مشکلات پوستی و مشکلات خواندن میشود .
منابع این ویتامین : این ویتامین در سبوس گندم و زرده تخم مرغ یافت میشود
.

   


نظرات()   
پنجشنبه 14 آبان 1388  07:59 ب.ظ    ویرایش: پنجشنبه 28 مهر 1390 11:39 ق.ظ
توسط: m m
نوع مطلب: ویتامین ها ،

  
    

عمده مواد غذایی که موجب اختلالات جوجه کشی درقناری ها می شوند عبارتند از مواد معدنی و ویتامین ها . بسته به نوع کمبود و انفرادی یا چند موردی بودن این کمبودها ممکن است عوارض متفاوت باشد .
کمبود ویتامین A (رتینول):
موجب کوری - نقرس - تلفات جنینی در روزهای اول و دوم رشد جنین بخاطر نارسایی سیستم گردش خون و کاهش میزان خروج جوجه ها از تخم می شود . معمولا علت کمبود این ویتامین ناشی از عدم استفاده از سبزیجات و مصرف غذای کهنه می باشد .
کمبود ویتامین D (کلسیفرول):
موجب نرمی استخوان و کج شدن استخوان های بلند ( مثل ساق پا ) , کاهش ضخامت پوسته تخم و مرگ جنین در اواخر دوران جوجه کشی شود . معمولا به علت عدم دسترسی پرنده به نور آفتاب بروز می کند .
کمبود ویتامین E (توکوفرول):
موجب عدم باروری تخمها , ضعف جوجه خارج شده از تخم , مرگ در روزهای اولیه پس از خروج از تخم همراه با خیز زیر پوستی و آتروفی عضلانی می شود . در اثر مصرف دان ها یا مواد چرب اکسید شده بروز می کند .
کمبود ویتامین B1 (تیامین):
موجب بدنیا آمدن جوجه های ضعیف و دارای لرزش می شود که ظرف چند روز پس از خروج از تخم تلف می شوند .
کمبود ویتامین B2 (ریبو فلاوین):
موجب فلجی و جمع شدگی پنجه پا از مرحله دوم رشد جنینی به بعد می شود .
کمبود نیاسین ( اسید نیکوتینیک ) :
موجب کاهش میزان جوجه درآوری می شود. معمولا به علت استفاده از منابع پروتئینی نامرغوب و کمبود اسید آمینه تریپتو فان بروز میکند .
کمبود ویتامین B6 (پیریدوکسین):
به سبب نقش مهمش در رشد اولیه جنین , موجب افزایش مرگ و میر جنین می شود . جیره های غذذایی حاوی پروتئین زیاد بطور ثانویه موجب کمبود این ویتامین می شود . کمبود همزمان این ویتامین و ماده معدنی منگنز موجب بزرگ شدن مفصل خرگوشی ( مفصل بالای ساق پای پرنده ) شده و منجر به دررفتگی پا به یک طرف گردد .
کمبود اسید فولیک ( فولاسین ) :
موجب مرگ و میر جوجه در دوره اولیه رشد در اثر کم خونی و گاهی مرگ و میر درهنگام خروج جوجه از تخم می شود . معمولا براثر مصرف طولانی مدت آنتی بیوتیک بروز می کند . زیرا آنتی بیوتیک موجب از بین رفتن باکتری های روده ای که مسئول ساختن این ویتامین هستند , می شود .
کمبود ویتامین B12 (کوبالامین):
موجب کم خونی و مرگ در دوران اولیه و گاهی ادم و تحلیل رفتن رشد عضلانی در مرحله دوم رشد جنینی می شود .
کمبود اسید پنتوتنیک :
موجب بروز پرهای غیرعادی همراه با خونریزی زیر پوست در مرحله سوم رشد جنینی می گردد .
کمبود بیوتین :
موجب مرگ و میر در مرحله اول و سوم رشد جنینی همراه با تغییر شکل منقار به صورت منقار طوطی و کوتاه شدن طول استخوان ها می شود
کلسیم(ca) و فسفر(p):
میزان هر یک از این دوماده به تنهایی و نسبت بین آنها تاثیرزیادی برضخامت پوسته تخم و رشد استخوان بندی جنین دارد . کمبود آنها و یا عدم تعادل بین آن دو موجب کاهش قدرت جوجه در خروج از تخم می شود . جوجه های مبتلا دارای رانهای ضخیم و بال های کوتاه همراه با خیز زیر پوست گردن و نرمی استخوان می باشد .
منیزیم (mg):
این ماده معدنی در تنظیم رشد استخوانی نقش داشته و کمبود آن موجب بیماری پروزیس , کوتاه شدن طول بال خیز زیر پوستی و منقار طوطی شکل می شود

   


نظرات()   

قناری

اطلاعاتی در مورد همه ی پرنده های خانگی
این صفحه را در گوگل محبوب کنید