تبلیغات
قناری - مطالب تاریخچه قناری
جمعه 5 اسفند 1390  04:23 ب.ظ    ویرایش: - -
توسط: m m
نوع مطلب: تاریخچه قناری ،

رنگ طبیعی قناری سبز وبافته های رنگ که در تشکیل و ترکیب رنگ پرهای قناری تاثیر و دخالت دارند عبارتند از سه رنگ سیاه وقهوه ای و زرد.

رنگ زرد زمینه رنگ آمیزی پرهای قناری را تشکیل میدهد در صورتی که رنگهای سیاه و قهوه ای در ترکیب و آرایش رنگ پرهالی قناری دیده می شود .

رنگ زرد چون زمینه رنگ آمیزی پرهای قناری است بتدریج برسایر رنگها غلبه نموده و رنگ قناری راتشکیل میدهد ولی به علت فعل وانفعال یک پدیده طبیعی این وضع نیز ثابت نمانده یعنی به علت عمل موتاسیون ژنها رنگهای دیگری در قناری ها به وجود آمده است .

ژنها که تنها عامل انتقال رنگ وسایر خواص ارثی اجداد به اولاد هستند گاهی به خودی خود به طیب خاطر تغییر کلی پیدا میکنند که این تغییر حالت را در اصظلاح علمی موتاسیون گویند .

اولین موتاسیونی که در ژنهای قناری پیدا شد در سال ۱۷۰۹ بود که در میان قناری های سبز قناری دارچینی رنگ به وجود آمد .دیگری در سال ۱۹۰۰ درهلند بود که یک قناری سبز خیلی روشن تولید گردید .

سومی در سال ۱۹۰۸در لندن وزلاندنو صورت گرفت ونتیجه این موتاسیون یک قناری مایل به سفیدی بود .بالاخره در سال ۱۹۱۸ در شهر مونیخ آلمان یک قناری سفید یکدست بدنیا آمد واز سال ۱۹۴۲ به بعد با استفاده از این موقعییت تعداد زیادی قناری سفید در آلمان جوجه کشی شده و به تمام دنیا صادر گردید .

از همان تاریخ در کشور انگلستان قناریهای آلمانی برای تغییر رنگ قناری های انگلیسی مخصوصا نژاد یورکشایر مورد استفاده قرار گرفت .

وقتی که ژن موتاسیون پیدا میکند به دو طریق ظاهر میگردد یکی به فرم طبیعی ومعمولی خودش دیگری به فرم تازه . موتاسیون ژن قناری به فرم طبیعی در رنگ زرد ظاهر شده  و فرم تازه آن همان رنگ سفید یا رنگهای دیگر است .

   


نظرات()   
سه شنبه 26 مهر 1390  07:59 ب.ظ    ویرایش: - -
توسط: m m
نوع مطلب: تاریخچه قناری ،

درباره تاریخ ورود قناری به ایران اطلاع دقیقی در دست نیست . البته باید گفت اروپائیان
در زمان صفویه به ایران رفت و آمدهایی داشتند و پرتغالیها که از دریانوردان آن زمان بودند
حتی جزایر جنوب ایران را در اختیار گرفته بودند . این تقریبا کمی بعد از پیدایش و رواج
قناری در اروپا بوده است . با این حال هیچ نشانه ای از وجود قناری در دوره ی صفویه در
دست نیست . گرچه بعید می نماید که قناری در آن سالها به ایران وارد شده باشد . اگر چنین
اتفاقی نیز افتاده باشد حتما بر اثر عدم اطلاع کافی در نگهداری آن از بین رفته اند .
اولین تاریخی که از ورود قناری به ایران ذکر شده به دوران قاجاریه و زمان ناصرالدین
شاه است. ناصرالدین شاه تقریبا اولین پادشاهی بود که مسافرتهای زیادی در عصر خود به
اروپا و کشورهای خارج کرد . می گویند پس از سفر انگلستان در هلند میهمان ملکه هلند بود
و هنگام بازگشت به ایران تعداد بیست عدد قناری همراه ملازمی مخصوص برای نگهداری
آنها از آن کشور وارد کرد.
پس از او معیر الممالک اقدام به ورود قناری می نماید و به این ترتیب پرورش قناری در
میان اعیان و اشراف رواج پیدا می کند . منتها تعداد قناری از تعداد اعیان و اشراف کمتر بود.
گر چه مدارک مستدلی دال بر صحت مطالب فوق وجود ندارد ولی این گفته بهر صورت خالی
از حقیقت نیز نمی تواند باشد.چه در میان بسیاری این نکته که قناریهای قدیمی ایران هلندی
بوده اند اتفاق نظر وجود دارد.
قناری مسکوئی باید همراه مهاجرین ایرانی از روسیه پیش از انقلاب کمونیستی در آن
کشور به آذربایجان و تبریز و بعد از آن در دوران انقلاب مشروطیت که رفت و آمدهای بین
دو کشور افزایش یافت به ایران رسیده باشد.
در آن اوان قناری سبز و ابلق کم بود و اصولا به آن گنجشکی می گفتند . لفظ قناری
مخصوص زرد و طلائی یا لیموئی آن بود . همچنانکه امروزه در زبان فارسی هنگامیکه کلمه
قناری برزبان رانده شود در ذهن همه ی شنوندگان ، بی اختیار پرنده ای زرد کشیده ، صاف و
دلنشین تداعی می گردد.



در اوایل دوره ی پهلوی یعنی شاید حدود ١٣١٠ شخصی به نام حسن سیلاخوری قناری
طلائی کشیده و پابلند در ضمن صدادار برای اولین بار بوجود آورد و در این باب نیز شهرتی
کسب کرد. شخص دیگری موسوم به سید تقی خان لاریجانی نیز توانست قناریهایی کشیده و
صدادار فردار البته به رنگ لیموئی به وجود آورد. علی خان خوراک پز از جفت کردن
قناری ماده سید تقی خان با یک قناری لال نر طلائی سیلاخوری موفق شد جوجه هایی پر صدا
و ساده به دست آورد که نه تنها در زمان خود شهرت و آوازه ای کسب کرد ، بلکه هم چنان
امروزه نیز قناری علی خانی زبانزد خاص و عام است و قناریهای صدادار را به قناریهای
علی خانی نسبت می دهند.



مشخصات و خصوصیات قناری :
به خانواده فینچ ها ( Passeres) پرنده ای از رسته گنجشکها ( Serinus ) قناری
در جزایر ( Serinus Canaria canaria) تعلق دارد . قناری وحشی ( Fingi llidae)
زندگی می کند . این قناری از اغلب انواع ( Azoren) و آزورن ( Medeira) مادیرا
پرورشی کوچک تر بوده و طولش از منقار تا انتهای دم حدود ١٣ سانتیمتر است .
پرهای زرد خاص انواع اهلی ، در انواع پرورشی نیز یافت شده ولی شدیدا با رنگهای
سبز زرد ، سبز و سیاه مخلوط می باشد.ماده ها رنگ آمیزی مات تری نسبت به نر ها داشته و
با نوع آفریقائی خویشاوندی ( Serinus Serinus ) خاکستری قهوه ای هستند.قناری اروپایی
نزدیک دارد . آنها را می توان با هم جفت کرد و ماحصل آنها نیز تکثیر پذیر هستند .
زیستگاه طبیعی این پرندگان کوچک مراتع سرسبز ، مزارع میوه و دامنه هائی است که
دارای رستنی های اندکی هستند . در طبیعت منابع تغذیه بیشماری برای پرندگان وجود دارد
که گردآوردن آن برای پرنده ای در قفس کاری بس دشوار است . این منابع از بسیاری گیاهان
و علفها از قبیل خانواده چلیپائیان ، کانیها ، خشخاش و ارزن گرفته تا کرمها و نوزادان پروانه
ها همه نقش اساسی را در تغذیه حیوان به عهده می گیرند .
در حالیکه برای پرنده ایکه در قفس به سر می برد همه اختیارات در دست نگهدارنده آن
است و چیزی بیشتر از آنچه که در اختیارش گذارده می شود نمی تواند برگزیند .
در مورد آواز پرندگان وحشی و مقایسه آن با آواز انواع اهلی اختلاف عقیده وجود دارد .
برخی را عقیده بر آن است که اهلی ها خوش آواز ترند و عده ای دیگر عقیده ای عکس آن
را دارند .
زمان جفت گیری قناریها ی وحشی در وطنشان در محدوده اواسط بهمن تا اواسط فروردین
ماه آغاز می شود . در این ماهها آواز نوع نر شدت می یابد .در این زمان پرواز و جهش های
مخصوص جفت گیری همانگونه که در قناریهای اهلی مشاهده می شود ، به چشم می خورد
( آواز لاینقطع همراه با پرواز بین شاخه درختان ). به محض یافتن یک ماده آماده جفت و
جفت شدن ، ماده شروع به ساختن لانه خواهد کرد . برای این منظور دو شاخه ای را نزدیک
به تنه درختی در ارتفاع دو تا سه متر انتخاب می کند . لانه از اجزاء گیاهان ، علوفه و مواد
نرم دیگر ساخته شده و داخل این محیط نرم تا پنج تخم گذارده می شود .
قناریهای ماده به تنهایی سیزده روز تمام روی تخمها خواهند خوابید .نوع نر در این فاصله
تغذیه ماده را به عهده می گیرد . والدین هر دو در پرورش جوجه نقشی به عهده می گیرند .
معمولا در یکسال ٢ و حتی ٣ بار تخم گذاری و جوجه کشی انجام می شود . با مستقل شدن
جوجه های نوبت آخر، قناریها تشکیل گروههای بزرگی داده و برای پیدا کردن خوراک ،
زمستان را در اطراف جزایر قناری به جستجو می پردازند .
مرگ و میر قناریهای جوان بسیار زیاد است . در حد فاصل تولد و روز استقلال کامل ،
فاصله زمانی پر مخاطره ای وجود دارد . تنها تعداد کمی به سن یکسالگی می رسند . البته این
امر در پرندگان کوچک غیر عادی نمی باشد . زنده ماندن والدین و دو تا از جوجه ها برای
بقاء نسل کافی است .



دشمنان قناری بسیارند ؛ پرندگان شکارچی ، پستانداران شکارچی و مارها از دشمنان
درجه اول نوزادان می باشند . بسیاری نیز در اثر بدی آب و هوا در کوتاه مدت و یا سوانح
اولین پرواز به دام مرگ خواهند افتاد . از نظر رفتار شناسی قناری اصولا پرنده ای چندان
اجتماعی نیست . جفت به هنگام جفت گیری و تخم گذاری دارای منطقه مشخصی بوده و تحمل
قناری دیگری را در آن ندارد. اما پس از آن در پائیز ، پیر و جوان تشکیل گروههای بزرگی
را می دهند . این گروهها تنها در زمستان پایدار بوده و بیشتر تجمعی حفاظتی در مقابل
دشمنان می باشند . در زمان جفت گیری نیز هر کس جفت مطلوب را نیافت مانند برخی
قناریهای وحشی می تواند یکسال را بدون خانواده سپری کند . نتیجه آنکه شاید قناری ایده آل
ترین جانوران خانگی باشد ، زیرا بدون نگرانی درباره سرحال بودنش ، می توان مدتی
تنهایش گذارد . البته این بدان معنی نمی باشد که همه چیز برای قناری بی تفاوت است .
جانوران هر قدر هم که غیر اجتماعی باشند به برخی پدیده های اطراف خو گرفته و از
آنها یاد می گیرند . قناری به زودی تشخیص خواهد داد که چه کسی به او آب و دانه میدهد .
چه کسی به او دانه لذیذ می دهد و چه کسی همدم اوست . پرنده نیاز به هیجان و تحول دارد .
بدین ترتیب بیدار، سرحال و نکته سنج می شود . لذا نزدیکی شما با قناری بسیار مطلوبش
خواهد بود (مشروط بر اینکه با صدای میز و یا صدای بلند تلویزیون موجب وحشت وی
نگردید) .
اما رابطه نزدیکی نظیر آنچه بین مرغ عشق و انسان پدید می آید ، هرگز بین انسان و
قناری به وجود نخواهد آمد .

   


نظرات()   
سه شنبه 26 مهر 1390  07:54 ب.ظ    ویرایش: - -
توسط: m m
نوع مطلب: تاریخچه قناری ،

قناری وحشی در زبان لاتین سرینوس کاناریوس Serinus Canarinus
گفته می شود . پرنده ای کوچک ،سبز خاکستری رنگی است که حدود یازده سانت طول دارد
زندگی می کنند. ( Azores ) و آزور ( Maderia) مادییرا ( Canary) و در جزایر قناری
نخستین بار در اوایل سال ١۴٠٠ میلادی (قرن پانزدهم) یعنی ششصد سال پیش به خاطر
آواز زیبایش به اروپا آورده شد.گویا دریانوردان اسپانیائی این پرنده را همراه آواز دل انگیزش
به مردم اسپانیا معرفی کردند و بیشتراز یک قرن فروش قناری نر به سایر کشورهای اروپائی
در انحصار اسپانیا ئی ها بود . در قرن شانزدهم از جزایر البا نیز قناری به اروپا آورده شد .
١۵٩٩- در کتابی که در سالهای ١۶٠٩ " Aldrovanous" شخصی به نام آلدرو وانوس
نوشته به نوعی قناری با پاهای سیاهرنگ و سینه و زیر شکم زرد طلائی که در جزیره البا
است اشاره دارد. به گفته ی وی این پرنده ها محموله یک کشتی تجارتی بوده اند و از جزایر
قناری به ایتالیا حمل می شدند . در بین راه و در نزدیکی این جزیره کشتی دچار سانحه شده و
تعدادی از این پرندگان فرار و به البا آمده اند و در آنجا به تولید مثل و تکثیر پرداخته اند .
بعدها از این جزیره قناری صید و به ایتالیا برده شد.



تنها ایتالیائی ها به پرورش و تکثیر قناری در قفس موفق شدند و مازاد تولید خود را به
کشورهای دیگر اروپا چون آلمان ، فرانسه ، سوئیس و بالاخرخ انگلستان صادر نمودند . پس
از مدتی آنها نیز به اسرار تولید مثل قناری دست یافتند .
در نیمه ی دوم قرن شانزدهم قناری بازهای سبک امروزی پیدا شدند و تمامی همّ خود را
در سال ١۶٧۵ در کتاب خود می گوید " Gent " بر بهتر نمودن آواز پرنده به کار بردند. گنت
که در این سالها پرورش قناری در ایتالیاو آلمان بیش از هر جای دیگر مرسوم بوده است و
نگهداری آنها صرفا به خاطر صدایشان بود . قناریها آن زمان سبز بودند .
در کتاب پرنده شناسی خود ضمن تائید مطلب فوق اضافه میکند " Willoghby " ویلوگبی
که صادرات قناری از آلمان به حدی بود که آنرا " پرنده آلمانی " می خواندند . صدای حیوان
در آن موقع نسبت به آنچه از جزایر قناری آورده می شد ، تفاوت بسیار یافته بود .
" Hervieux " در سال ١٧٠٩ میلادی اولین کتاب جامع در این زمینه توسط هرویوکس
در فرانسه منتشر گردید و چندی بعد به بسیاری زبانهای دیگر از جمله انگلیسی ترجمه شد.
تا قرن هیجدهم خرید و پرورش قناری صرفا در میان طبقات متمول و ثروتمند اروپا که از
قدرت مالی لازم برخوردار بودند رایج بود . از قرن ١٨ به بعد تکثیر این پرنده به حدی رسید
که امکان



از همان اوایل قرن شانزدهم پرورش دهندگان قناری در اروپا همه ی تلاش خود را
صرف بهبود صدای قناری نمودند و با بسیاری از وسایل و آلات موسیقی چون فلوت یا
ابزارهای دیگر آموزش می دادند . عده ای نیز صدای بلبل را به قناری می آموختند و امروزه
خلف همان قناری هاست . در عین حال عده ای دیگر با انتخاب " Roller" قناری رولر
قناریهای به خصوص در تلاش برای به وجود آوردن قناری با شکلهای مختلف برآمدند .
قدیمیترین اسناد در این باره به موسیو لومبو تعلق دارد که مطابق آن ابتدا پرنده ای به نام
مالینوس بلژیک که جد بوسوی بلژیک و فری های قدیمی هلند است به وجود آمد . مالینوس
امروزه به نوعی پرنده خوش آواز بلژیک اطلاق می شود که کنفدراسیون جهانی پرنده شناسی
آنرا نژاد به خصوصی از پرندگان آواز خوان شناخته است .
با اختلاط بوسوی بلژیک و فری های قدیمی هلند پرنده ای به نام فری روباکس
به وجود آمد که خود منشاء فری های وین،سوئیس و مونیخ است.فری " Roubaix Frill "
پاریس،معروفترین انواع قناری فری،حاصل جفت گیری فری هلندی با فری روباکس است .
حتی گفته می شود جد قناری های خوب انگلیسی چون لیزارد یا قناری سوسماری و فنسی لندن
١۶٨۵ به انگلستان آورده شده اند . چه بلاکستون - از فرانسه است که در بین سالهای ١۶٩۵
در کتاب خود در سال ١٨٧٧ تحت نام " قناریها و پرندگان قفسی" دفعتا اشاره " Blakston "
به پرنده ی خال خال قشنگی می کند که عوام بدان قناری فرانسوی نام نهاده بودند .
فری هلندی اولین قناری فری جهان است و تولد آن به قرن هجدهم باز می گردد . اما
کشیده ترین و معروفترین قناریهای فری ، فری پاریس است و جدیدترین انواع قناری فری ،
فری ژاپنی است که بسیار کوچک است. قناریهای فری در چند سال اخیر تغییرات بسیار
کرده اند .قناریها از نظر فر پرها به سه دسته تقسیم می شوند :
قناریهایی که فر آنها قرینه است و از پشت به طرف بدن یعنی سر و شانه ها آمده
است .
قناری هایی که بیشترین فر را در سینه دارند و پرها با حالتی خاص به طرف
جلو سینه متمایل شده اند و در قسمت سینه شکلی شبیه به غنچه یا صدف را به
وجود آورده اند .
آنهایی که بیشترین فر را در قسمت ران دارند به طوریکه تقریبا بالها را نیز
می پوشاند .



اینکه قناری فری چگونه به وجود آمده است معلوم نیست ولی اولین بار در قناریهای هلندی به
وجود آمد . فر نیز مانند کاکل تغییری بود که ناگهان پدید آمد و دائمی است و ژن آن قابل انتقال
به جوجه است.


جزایر قَناری مجمع‌الجزایری است مرکب از هفت جزیره در اقیانوس اطلس، نزدیک به ساحل مراکش و یکی از ۱۷ منطقه خودمختار اسپانیا است. پایتخت آن لاس پالماس است.
مراکش نیز بر این جزیره‌ها ادعای مالکیت دارد.
نام پرندهٔ قناری از نام این جزیره‌ها گرفته شده، چرا که این پرنده بومی این منطقه (و نیز منطقه مادیرا) است. نام منطقه از نام لاتین آن Insularia Canaria گرفته شده که به معنی "جزیره سگان" است. این نام را رومیان به خاطر سگان وحشی که در آن‌جا پراکنده بودند به این جزایر دادند.
"جزایر قناری" را در متن‌های فارسی میانه «جاودان کَث» می‌نامیدند به معنای شهر جاودان و ایرانیان این جزایر را نقطه آغاز نیمروز (نصف‌النهار) بشمار می‌آوردند. پس از حمله عربان و ترجمه کتابهای پهلوی به زبان عربی این اصلاح نیز به گونه "جزایر خالدات" به عربی ترجمه شد.
قناری یاکاناری درمعنی سگ های بزرگ است.
هفت جزیره این مجمع‌الجزایر و مراکز آنها بدین شرح است:
گرن کاناریا (مرکز لاس‌پالماس گرن کاناریا);
تنریف (مرکز سانتا کروز تنریف);
لانزاروته (مرکز آرسیفه);
لاپالما (مرکز سانتا کروز لاپالما);
لا گومرا (مرکز سان سباستیان لا گومرا);
ال هیرو (مرکز والورده);
فوئرته‌ونتورا (مرکز پوئرتو دل روساریو).
نزدیکترین جزیره 108 کیلومتر از کرانه شمال غربی افریقا فاصله دارد









رولر(Harz roller) (Harzer Ederlroller ) :



قدیمی ترین و مشهورترین نژاد آوازه خوان است که ابتدا در تایرول بوجود آمد و سپس از آنجا به کوه های هارز برده شد و از قرن ۱۹ تا به حال در کشور آلمان تکامل یافته است. از آنجایی که این نژاد همواره بر اساس نوع خواندن به گزینی شده است امروزه توانایی خواندن نغمه های مختلف را دارد و بیشتر به رنگ های سبز و زرد دیده دیده میشود.چهار نوع آواز اصلی برای این نژاد شناخته شده است که عبارتند از : Hollow roli و Bass (صدای بم) و Flute (صدای زیر نی لبک مانند) و Hollow bell (صدای زنگ تو خالی). برخی از انواع قناری های رولر توانایی ایجاد صدای غل غل کردن آب و همچنین ایجاد صداهایی مانند جریان آب را نیز دارند. باید توجه داشت که این نژاد همواره با دهانی بسته آواز میخواند.

واتر اسلگر (Water slager) (Water warbler) :

جزو قناریهای آوازه خوان طبقه بندی میشود. از نظر اهمیت در مرحله بعد از رولر قرار گرفته و در بلژیک پرورش داده میشود. از نظر شکل کلی بدن شبیه قناری رولر می باشد ولی کمی درشت تر از آن است. تفاوت اصلی بین این دو نژاد در طرز خواندنشان است که در نژاد واتر اسلگر با صدای هق هق یا بغض همراه میباشد و به نظر بلند و گوشخراش می آید. همانطور که گفته شد قناری رولر تنها ۴ نوع آواز اصلی دارد ولی قناری واتر اسلگر ۱۷ نوع آواز دارد که البته همه آنها در یک پرنده جمع نمی شود. این نژاد بر خلاف قناری رولر برای خواندن برخی آوازها دهانش را باز نگه می دارد. تنها رنگ موجود در این نژاد زرد روشن است و رنگ دیگری ندارد.

تیم برادو اسپانیایی(Spanish timbrado) :

این نژاد نیز جز قناریهای آواز خوان است و همانطور که از نامش بر می آید به کشور اسپانیا تعلق دارد. ظاهر آن شبیه قناری وحشی است و طولش به ۱۳ سانتی متر می رسد و فرم کلی بدن و سر او خیلی گرد و دوست داشتنی می باشد. آواز های متعدد می خواند که با سایر نژاد های آواز خوان قناری تفاوت دارد و صدایش مانند زنگ است.

آمریکایی(American) :

نژاد تازه ای به نام آمریکایی نیز وجود دارد که هنوز در ابتدای راه اصلاح نژاد است ولی دارای پر وبال رنگی بوده و صدایش نیز شبیه قناری رولر است.

قناری آواز خوان(موقوم):

آواز خواندن قناری نر امری طبیعی است که بوسیله آن با افراد اجتماع خود ارتباط برقرار می کند و این شایعه که آواز خواندن قناری در هنگام ناراحتی و افسرد گی پرنده با آواز خواندن در زمانهای دیگر متفاوت است نادرست میباشد زیرا پرنده افسرده آواز نمی خواند و هیچگاه آواز غمگین و حزن آلود سر نمیدهد ولی نوع آواز خواندن پرنده تحت تاثیر صدای محیط اطراف و همچنین آموزش می تواند تغییر یابد ,یعنی صداهای مختلف محیط در فراگیری و تند خوانی و کند خوانی و یا زیر خواندن و یا بم خواندن وحتی کشش صداها موثر است حتی می تواند لحن خواندن ( طنین یا آکوستیک ) را تغییر دهد .بیشتر این تغییرات اکتسابی هستند . یکی از معروفترین نژادها یی که جهت خواندن نگهداری و تربیت می شوند ,نژاد رولر آلمان است که تنها آواز خاصی را آموزش می بیند .نژادهای دیگری نیز وجود دارند که برای این کار آموزش می بینند وهر یک علاقمندان خاص خود را دارند ولی در ایران هیچ یک از این نژادها مورد پسند قرار نگرفته است .اساتید محترم به آواز خوانی گله ای و معمولی و بدون اصول (دهن رسمی )می گویند. این اساتید به پرورش و آموزش نوعی آواز بنام مو قوم مشغولند و زحمت بسیاری را برای تربیت یک قناری در طول یک سال متحمل می شوند ولی پرنده هایی را که جهت آموزش انتخاب می کنند دارای نژاد خاصی نیستند اما ترجیح می دهند قناری انتخاب شده دارای خصوصیات زیر باشد .
۱-جثه قناری میانه باشد نه خیلی درشت و نه خیلی ریز.
۲-داشتن مقداری فر(رگ) د ر تنه پرنده بسیار خوب است.
۳- سری گرد و بزرگ وچشمانی درشت داشته باشد .
۴-بسیاربهتر خواهد بود که سابقه و استعداد یادگیری در نسل های گذشته را داشته باشد .
۵-رنگ پرنده تاحد امکان روشن باشد.نظیر سفید, لیمویی, پرتقالی کمرنگ, ماستی (تاکید بر روی رنگهای سفید و ماستی بیشتر است ) احتمالا نام موقوم برگرفته شده از مقام یا مقام دار می باشد که بمرور زمان در زبان محاوره به موقوم تغییر پیدا کرده است.آواز خواندن دراین سبک دارای ردیف مخصوص به خود می باشد اگر قناری موقوم بخشهای آواز را ردیف بخواند موقوم است واگر ردیف نخواند باز هم موقوم می باشد اما از ردیف خارج خوانده است ولی اگر تکه ای از آواز قناری های رسمی را بجای یکی از بخشها ی ردیف اضافه کند دیگرموقوم نیست و به آن دهن دار می گویند. یک قناری موقوم ممکن است بخشی از آوازش را بر حسب طنین و بمی و لطافت صدایش بسیار زیبا تر از بخشهای دیگر بخواند .یکی سر دهن را یکی وسط دهن را و دیگری پس دهن .اما بخش اصلی و اساسی در موقوم و رابط اتصال بخشهای مختلف آواز در موقوم خوانی وجود قسمت زنگی آن است یعنی اگر درآواز قناری زنگی نباشد دیگر موقوم نیست بخش آواززنگی به سه دسته تقسیم می شود زنگی لوله ای- زنگی نعلبکی - زنگی گیلاسی) واگر درهنگام خواندن - قناری موقوم دو زنگی مختلف را پشت سر هم بخواند به آن برگردان می گویند .بطور کلی ردیف آواز موقوم به چهار بخش تقسیم می شود .اسامی هر یک از این بخشها برمبنای ظرافت وبمی صدا وکشش صدای پرنده تغییر می یابد ولی ردیف اصلی یکی می باشد دراین ردیف زمانی که پرنده مشغول به خواندن بخش جام جام است این عمل۵ باریا ۵ واحد زمانی تکرار می گردد.پرنده هایی که جام جام را تند تر می خوانند برای رعایت فاصله زمانی صدای زیری را به انتهای بخش اضافه مینمایند. بدین وسیله هم فاصله زمانی رعایت میشود و هم بخش جام جام به بخش لی لی لی لی بهتر و دلنشین تر اتصال می یابد.میتوان گفت که هم شمارش می دانند و هم زمان را می شناسند .بخش لی لی لی لی نیز بهتر تیب قبل اجرا می گردد و بعد از آن جام جام سنگین تراز نوبت اول تکرار شده و در انتها با صدای زیر به زنگی تبدیل می شود به این ترتیب یک زنگی اجرا شده است و اگر لی لی لی و جام جام و زنگی دوباره تکرار گردد دو زنگی بحساب می آید . اگر این ردیف را رعایت نکنداصطلاح از وسط دهان خوانده است را به کار می برند.اسامی هر چهار بخش آوازی با تغییر لهجه و طنین و کلفتی و نازکی صدا تغییر می یابد .سر دهن معمولا بصورت لی لام هور و بعد ازآن پیس قور و یا بدون لی لام هور و تنها با پیس قور و یا تنها با صدای بلبل آغاز می گردد .پرنده ای که سردهن را بم میخواند اگر بلافاصله سردهن را تکرارکند به قسمت دوم آن زیر می گویند ممکن است قناری سردهن را با زنگی اغاز کند که آوازش را برحسب نوع زنگ نامگذاری می کنند. جام جام را بر حسب کلفتی و نازکی صداومحل خواندن آن در طول ردیف چاپ چاپ, چیا چیا نیز می گویند. لی لی لی لی نیز به همین گونه نام گذاری می شود و آن را لولولولو و یا لیولیو نیز می نامند. در موقوم بازی دو اصل اساسی :آواز شناسی و آموزش آواز وجود دارد که هر فرد با علاقه ای می بایست با آن اشنا باشد .آواز شناسی تنها با تهیه پرنده آواز خوان و گوش دادن به صدای پرنده و یا با تهیه نوارهایی که مخصوص این کار وجود دارد امکان پذیر است و نمی توان در چند جمله و یا با چند توصیه کوتاه آن را آموخت ,اما برای آموزش آواز موقوم به قناری می توان از جزوه ها و توصیه های اساتید اهل فن استفاده نمود و از آن سود جست .بخشی از نکات مورد توجه اساتید به شرح زیر می باشد . برای آغاز کار ابتدا باید یک تا دو جوجه که تازه شروع به خوردن تخم مرغ کرده اند تهیه نمود.سن جوجه ها در این زمان بین۲۲ تا۲۵ روز میباشدانها را به محیطی کوچک و خلوت و بدون سروصدا که صدای هیچ پرنده دیگری شنیده نشود برده و توسط نوار کاست آموزش را آغاز کرده و یا اینکه آنها به یک قناری موقوم دیگرکه به استاد معروف است سپرده شوند و سراسر سال را توسط استاد آموزش ببینند,اگراز نوار کاست استفاده میشود باید صدای پخش صوت بسیار کم باشد معمولا از پخش صوت های دولبه برای این کار استفاده می شود . روزانه بین ۲ الی ۳ ساعت آموزش کافی است اما قبلا لازم است که دور موتور پخش صوت را کمی پایین آورده تا سرعت خواندن مقداری کند تر از حالت معمولی شده باشد .اگر قناری موقوم در اختیار ندارید و قصد استفاده از پخش صوت را دارید حداقل به دو عدد نوار کاست نیاز خواهید داشت که یکی بصورت ریزه خوانی و بزوار کپی شده باشد و نوار دیگر آواز اصلی پرنده را در خود جای داده باشد .جوجه ها را میبایست حدودا تا ۴ ماهگی با نوار ریزه خوانی و از ۴ماهگی به بعد با نوار اصلی آموزش داد . اساتید فن در همان ۳یا۴ ماه اول از روی ریزه خوانی جوجه ها پی میبرند که آنها آواز موقوم را فرا میگیرند و یا برای این کار مناسب نیستند.همین نکته تفاوت بین حرفه ای ها و افراد آماتور را مشخص می کند بنا براین سعی کنید با مراجعه به این اساتید و استفاده از تجربیات آنها نسبت به پرورش موقوم اقدام نمایید تا نتیجه کاری را که یکسال تمام وقت شما را خواهد گرفت به درستی ببینید .بخاطر داشته باشید که جوجه های شما ممکن است موقوم را بخوانند اما بدلیل زیر بودن صدایشان مورد پسند واقع نگردند پس سعی کنید جوجه های انتخاب شده با مشخصاتی که مورد نظر موقوم بازان است تطبیق داشته باشند, به این روش آموزش روش چسبنده می گویند .روش آموزش دیگری نیز وجود دارد که به روش چکیده معروف است .منظوراز چکیده این است که جوجه ها متعلق به پدری باشند که موقوم می خواند وهمان پرنده خودعهده دار بزرگ کردن جوجه ها شده باشد و هنگامیکه جوجه ها تخم مرغ خور شد ند با پرنده نر به مکانی دیگر منتقل شوند و یا ماده را ازآن محل دور کرده باشند تا جوجه ها صدای جیک مادر را نشنوند .معمولا برای این کار از ماده هایی استفاده می کنند که سروصدای زیادی ندارند اساتید اعتقاد دارند که در روش چسبنده جوجه ها قبل از تولد یعنی حتی درون تخم هم نباید صدای قناری بیگانه ای راغیراز قناری موقوم بشنوند تا آواز دلنشین و مسحور کننده موقوم بوجود آید .

نژاد های رنگی (Color canarie)

رنگ طبیعی و اولیه قناری (همانند انواع وحشی آن) سبز بوده است. اولین رنگ بوجود آمده از قناری های سبز وحشی در قرن ۱۷ رنگ زرد می باشد که حتی امروزه نیز بسیاری از مردم قناری را با رنگ زردش می شناسند و این رنگ محبوبیت خاصی در نزد عوام دارد. بلافاصله بعد از آن با جفت کردن قناری های زرد و در اثر موتاسیون در سال ۱۶۶۷ قناری سفید نیز در آلمان تولید شد. قناری سفید آلمانی دارای ژن غالب سفیدی و نوع انگلیسی آن که از سال ۱۹۱۲ بوجود آمد دارای ژن مغلوب است. قناری قرمز- نارنجی از حدود سال ۱۹۲۰ و با جفت کردن قناری با سهره سرخ بوجود آمده است. از سال ۱۹۵۰ رنگ کرم مات از امتزاج قناری نر قرمز-نارنجی با قناری ماده قرمز کم رنگ در کشور آلمان بوجود آمد. قناری مشکی نیز وجود دارد که کلیه شاهپر ها و پرهای دم او به رنگ قهوه ای تیره (متمایل به سیاه) بوده و فقط لبه های این پرها یک نوار باریک زرد متمایل به قهوه ای دارد. رنگ خاکستری تیره نیز از سال ۱۹۹۰ در کشور هلند بوجود آمده است. سایر رنگ های متفرقه نیز به تدریج بوجود آمده اند که از آن جمله میتوان از رنگ های سوخته و شتری و آهویی و لیمویی و پرتقالی و صورتی و زیتونی و آبی نام برد.

نژاد های با فرم بدنی خاص (type canaries)

لانکشایر(Lancashire) :



دارای جثه بزرگ بوده و طول آن به ۱۹ تا ۲۳ سانتی متر می رسد. ناحیه پشت سر آن صاف تر از نورویچی و یورکشایر است و دو نوع کاکل دار بدون کاکل دارد. تنها رنگ های خالص آن رنگ زرد و به ندرت سفید است. تصور می شود که برای اولین بار در ناحیه لانکشایر از نژاد هلندی بوجود آمده است و سر منشا سایر نژادهای درشت انگلیسی مثل یورکشایر می باشد.

یورکشایر (Yorkshire) :



جزء قناری های درشت می باشد و طو لش به ۱۷ الی ۱۹ سانتی متر می رسد برای اولین بار در سال ۱۸۷۰ از نژاد لانکشایر در انگلستان بلژیک و نروژ بوجود آمده است. سر آن گرد بوده و چشم ها در مرکز سر قرار داشته و پرهای بالای چشم حالت ابروی پهنی را ایجاد می کند. شانه های آن پهن و گرد است. از پشت سر تا انتهای دم در یک امتداد قرار می گیرد. پرهای آن کوتاه ابریشمی پر پشت و چسبیده به بدن است. این نژاد به خوبی جوجه هایش را پرورش می دهد و نیازی به قناری پرستار(حمال) ندارد ولی باید توجه داشت که به خاطر جثه درشتش باید قفس جفت گیری و لانه بزرگتری در اختیار او قرار داد. در تغذیه جوجه ها پرنده نر نسبت به پرنده ماده نقش مهمتری دارد و از اینرو می توان به پرنده ماده اجازه داد تا ۲الی۳ دوره تخمگذاری کند و مسئولیت ادامه پرورش جوجه ها را به جفت او واگذار کرد. اما باید در نظر داشت که به پرنده ماده ای که فقط یکسال دارد بیش از یک دوره اجازه تخمگذاری نداد.

نورویچی(Norwich) :



این نژاد متعلق به ناحیه نرویچ در شرق انگلستان بوده و جثه ای نسبتا درشت با طولی در حدود ۱۵تا۱۶ سانتی متر دارد ناحیه شانه ها سینه و پشت این پرنده گرد است و نوک آن کوتاه مستحکم مخروطی و دم او باریک و کوتاه می باشد. معمولا این پرنده با زاویه ۴۵ درجه نسبت به چوب زیر پایش می نشیند. پرهای بدن بلند بوده و اکثرا اطراف مخرج را میگیرد بدین جهت باید در زمان جفت گیری کوتاه شود. اصولا والدین خوبی نیستند و تخمهای آنها را زیر قناری دیگری(قناری رسمی )می گذارند جهت جفت گیری قفس آنهن باید حدود ۸۰تا۹۰ سانتی متر طول داشته باشد تا نتیجه بهتری به دست آید.

کاکلی(crest) :

از سال ۱۷۵۰ در انگلستان وجود داشته و بر روی سر او پرهایی به فرم چتری وجود دارد. البته نرویچ کاکل دار نیز وجود دارد که فرقش با این نژاد در اندازه و طول بدن است به طوری که نژاد کاکلی طول بدنش بلندتر از ۱۶ سانتی متر ولی نورویچ کوتاه تر از۱۶ سانتی متر است.

فری پاریسی(Parisian fril) :

این نژاد درشت ترین نوع قناری در حال حاضر می باشد که طولش به ۱۹الی۲۴ سانتی متر میرسد و در فرانسه بوجود آمده است ولی متاسقانه زمان و چگونگی ظهور این نژاد به درستی مشخص نیست اما به نظر می رسد که از قرن ۱۷ در پاریس وجود داشته است پرها به صورتجدای از بدن و به حالت سیخ شده می باشد و پاها با زاویه باز و تقریبا مستقیم قرار دارتد به علت جفت گیری های مداوم خویشاوندی عوارض نا بینائی در یک یا هر دو چشم و گاهی حالت ةب مروارید و به ندرت فلجی های مادر زادی در بین آنها دیده می شود. جهت پرورش جوجه ها به دو پرنده نر و ماده نیاز است و یا در غیر اینصورت از قناری پرستار(حمال) استفاده می شود. باید طول قفس آنها حداقل یک متر و ارتفاعش ۶۰سانتی متر باشد.

فری شمال هلند(Northern dutch frill) :



این نژاد در شمال فرانسه و هلند پا به عرصه وجود نهاده است. پرها با فاصله از بدن قرار می گیرند و جثه پرنده را بزرگتر نشان می دهند. دم او بلند و مستقیم می باشد و طول بدنش حدود ۱۷ تا ۱۸ سانتی متر است. حرکات او خیلی آهسته و با تعمق است. تفاوت آن با نژاد فری پاریسی در این است که نژاد اخیر دارای پرهای فری در ناحیه شکم می باشد ولی نژاد فری هلندی در ناحیه شکم پرهایی صاف دارد. پرهای ناحیه سر و گردن نیز صاف می باشند. بر خلاف سایر نژادهای فری قناری های این نژاد والدین خوبی هستند و جوجه هایشان را به خوبی پرورش می دهند. از این رو برای کسب مهارت افراد کم تجربه مناسب می باشند.

فری جنوب هلند(Southern dutch frill) :



برخی از صاحب نظران بر این عقیده اند که این نژاد از قناری فری پاریسی و قناری بلژیکی در حدود صد سال پیش بوجود آمده است. به هنگام ایستادن بر روی چوب پاها و پشت بدن به طور عمودی قرار گرفته و دم پرنده در امتداد پشت او بوده و به چوب زیر پایش می چسبد و سر و گردنش به طور افقی به طرف جلو قرار می گیرد و بدن به شکل عدد هفت لاتین (7) در می آید. به همین دلیل کوچکتر از نژاد فری شمال هلند به نظر می رسد ولی طول آن حدود ۱۶ الی ۱۷ سانتی متر است. گردن پرنده باریک و بلند و سر او کوچک و بیضی شکل است. این پرنده ها والدین خوبی نیستند و بهتر است بهتر است از قناری پرستار برای خوابیدن بر روی تخم ها و پرورش جوجه ها استفاده کرد.

فری سوئیسی(Swiss fill) :



از نظر ظاهری شبیه نژاد فنسی اسکاتلندی می باشد ولی طرز ایستادن کمانی شکلش شبیه نژاد جنوب هلندی است. حالت ایستادنش به طور خمیده است و پاهایش را عمود نگه می دارد. طول این قناری ۱۶ الی ۱۷ سانتی متر می باشد. سر پرنده کوچک و بیضی و گردن او باریک است.

فری میلانی(Milanese frill) :



این نژاد درشت فری با طولی برابر ۱۸ سانتی متر یا بیشتر در کشور ایتالیا به وجود آمده است. این پرنده به طور عمودی روی چوب می ایستد و سر و گردن و پشت و دمش همگی در یک راستا قرار می گیرند. کلیه پرهای بدن آن حالت فری دارند.

فری پادوآیی(Paduan fril) :



این نژاد فری نیز ایتالیایی بوده و در ناحیه پادوآ بوجود آمده و دو نوع کاکل دار و بدون کاکل دارد. به درشتی فری میلانی می باشد و طولش حداقل ۱۸ سانتی متر است ولی عمودتر می ایستد. تولید جوجه و پرورش این نژاد دشوار است و امتزاج بین نر و ماده کاکل دار باعث رسیدن ژن کشنده ای به جوجه ها میشود که آنها را از بین می برد. کاکل او تقریبا گرد بوده و روی چشم ها و منقار را میپوشاند.

جیبر ایتالیایی(Gibber italicus) :



نژاد فری کوچکی است که طول بدنش ۱۴ الی ۱۵ سانتی متر است و از نظر شکل کلی مشابه با نژاد فری جنوب هلند می باشد. این پرنده به هنگام ایستادن بر روی چوب شبیه عدد هفت لاتین (7 )میایستد و دم پشت او در یک امتداد و عمود بر چوب زیر پایش می باشد. پاهای این پرنده عریان و سرش کوچک و به طرف جلو است. پنجه های پای این قناری مانند عقاب بر روی چوب قرار می گیرد و از هم باز می ماند. پرورش این نژاد نسبتا مشکل بوده و والدین خوبی نیستند. به همین علت معمولا برای خوابیدن بر روی تخم ها و پرورش جوجه ها از قناری پرستار استفاده می کنند.

جیبوس(Giboso) :

از نظر ظاهری بسیار شبیه نژاد جیبر می باشد. منشا نژاد جی بوس کشور اسپانیا است. جثه نژاد جیبوس نسبت به جیبر بزرگ تر است و زاویه بین سر و گردن با کل بدن در نژاد جی بوس کوچکتر از جیبر است.قناری نژاد جی بوس با زاویه ای حدود ۶۰ درجه یعنی سر و گردن به طرف پایین روی چوب قرار میگیرد.

ملادو(Melado) :



علاوه بر نژاد جی بوس اخیرا نژاد جدیدی به نام ملادو به علاقه مندان قناری معرفی شده که از نظر شکل ظاهری مشابه با نژاد جیبوس می باشد. ولی از آن بزرگتر بوده و طول کل بدن آن به حدود ۲۱ سانتی متر می رسد. بطوریکه طول دم و شکم و پشت آن حدود ۱۵ سانتی متر و سر و گردنش حدود ۶ سانتی متر است.

هوسوی ژاپنی(Japanese hoso) :



از حدود ۵۰ سال قبل در ژاپن معرفی شده است و از امتزاج نژاد بژیکی با فنسی اسکاتلندی بوجود آمده است. تقریبا در رده قناری های نژاد بلژیکی و مونیخی قرار دارد و بطور قائم می ایستد ولی اندازه بدن او کوچک و طولش در حدود ۱۱ الی ۱۲ سانتی متر است. فرم کلی بدن بسیار لاغر و کشیده و گردن او دارای خمیدگی جزئی می باشد که حالت نیم هلالی ایجاد می کند. سر او گرد نوکش کوتاه و مخروطی و دمش باریک بلند و در انتها دو شاخه است.

بلژیکی(Belgian) :



بیش از ۲۰۰ سال است که این نژاد وجود دارد. از مشخصات اختصاصی آن حالت قوزکردگی دائمی پرنده است که حتی به هنگام بالا گرفتن سر نیز مشاهده می شود. طول او بین ۱۵ تا ۱۷ ساتی متر است. کلا یک قناری قلمی و باریک است که امتداد دم و پشت او بر هم عمود می باشند. سینه او نه خیلی گود و فرورفته و خیلی برآمده و گرد است. سر تا حدی صاف و شبیه مار می باشد.

مونیخی(Munich) :



از سال ۱۸۷۰ در آلمان وجود داشته و دارای پرهای فری بوده است. در زمان جنگ جهانی دوم به فرانسه برده شد و نژاد فری پاریسی و نژاد بلژیکی از آن مشتق شده اند. این نژاد از نظر جثه جزو قناری های درشت می باشد و حداقل طولش ۱۶ سانتی متر است. سر او کوچک و گردن شانه و دور سینه اش باریک می باشد. بال های او طویل و چسبیده به بدن است پاها و دم او نیز باریک و بلند می باشد و دمش را همواره عمود نگه می دارد.

برنی(Bernese) :



حدود ۸۰ سال قبل این نژاد در شهر برن کشور سوئیس از قناری رولر مشتق شده است. از لحاظ جثه و شکل ظاهری بسیار شبیه نژاد یورکشایر می باشد ولی تفاوت او در ناحیه گردنش است که به مراتب از نژاد یورکشایر نازکتر است و سرش نیز به گردی او نمی باشد. در ضمن نژاد برنی برخلاف یورکشایر بالهایش را به طور کامل به هم نمی چسباند.

رازا اسپانولا(Raza espanola) :



منشا آن کشور اسپانیا است و از سال ۱۹۴۸ وجود داشته ولی در سال ۱۹۵۶ به جامعه بین المللی معرفی شد. جثه او کوچک بوده و طولش به ۱۱ سانتی متر می رسد. استخوان بندی پنجه پای این نژاد بسیار ظریف و کوچک بوده و به همین جهت برای علامتگذاری آنها باید از حلقه پای کوچک (با قطری در حدود ۷/۲ میلی متر) استفاده کرد.

لیزارد(Lizard) :



در واقع از نظر شکل ظاهری مشایه با قناری های رنگی معمولی است ولی وجه تمایز آن رنگ آمیزی پر و بالش است که مانند فلس های روی هم خوابیده می باشد. در واقع به علت تیره بودن وسط پرها و روشن بودن حاشیه هریک از آنها مانند فلس به نظر می رسند. منشا اولیه به وجود آمدن او به درستی معلوم نیست ولی تصور می شود که برای اولین بار در انگلیس پرورش یافته و از سال ۱۹۴۵ انجمن پرورش دهندگان این نژاد در انگلستان تاسیس شده است. این نژاد مستعد ابتلاء به بیماری اسهال میباشند و از این رو باید در مصرف سبزیجات و میوه های تازه حد اعتدال را در نظر گرفت و جهت جلوگیری از کمبود های احتمالی از مولتی ویتامین استفاده کرد.

اسکات فنسی(Scotch fancy) :



این نژاد مربوط به ناحی گلاسکو کشور اسکاتلند بوده و بیش از ۱۵۰ سال است که شناسایی شده است. از نظر شکل کلی شبیه نژاد بلژیکی می باشد ولی تفاوتش در این است که به جای ایجاد دو محور عمودی بین دم با بدن در این نژاد سه قسمت سر و پشت بدن و دم همانند یک کمان در امتداد هم قرار می گیرند و طول بدن به حدود ۱۸-۱۷ سانتی متر می رسد. سر پرنده کوچک و صاف و دارای پرها و نوک کوتاه می باشد. به علت جفت گیری های خویشاوندی زیاد ناراحتی های روده ای و ضعف عمومی در این نژاد رایج است که باید مورد توجه قرار گیرد.

بوردر فنسی(Border fancy) :



علت این نامگذاری بدین جهت است که این نژاد برای اولین بار در ناحیه مرزی بین انگلستان و اسکاتلند پرورش یافته است. از نظر ظاهری مشابه با قناری های رنگی بوده و طول آن حدود ۱۴ سانتی متر است.

فایف فنسی(Fife fancy) :



شبیه نژاد بوردر فنسی است و از سال ۱۹۵۷ بوجود آمده است ولی از نظر جثه کوچکتر بوده و طولش به ۱۱ سانتی متر می رسد.

کولومبوس فنسی(Columbus fancy) :

برای اولین بار در آمریکا از نژاد بوردر فنسی در سال ۱۹۲۴ بوجود آمده و دارای کاکل می باشد.

فنسی ایرلندی(Irish Fancy) :



ازنظر ظاهری شباهت زیادی به نژاد رولر دارد و خواننده بسیار توانایی است و فرم سر آن کمی گردتر و بالهایش به بدن چسبیده تر است. دارای رنگ های مختلف نیز می باشد.

نژادهای مخلوط

پس از تکثیر و پرورش قناری ها از نظر آواز و رنگ و فرم بدن پرورش نژاد های مخلوط مد نظر قرار گرفت. در صورت جفت شدن پرنده ای از خانواده فینچ با قناری آن را امتزاج دو نوع مختلف می نامند. در شرایط طبیعی انواع مختلف پرنده تقریبا هرگز با هم جفت نمی شوند. نحوه زندگی و رفتار آنان متفاوت بوده و علاوه بر آن از هم نوعان به میزان کافی موجود می باشد. برعکس در شرایط قفس امتزاج دو نوع مختلف به خاطر کمی امکانات کار نادری نیست. در صورتی که قناری ماده ای را همراه با فینچ سبز یا سحره در منزل داشته و دسترسی به نر هم نژاد نداشته باشید آنها جفت گیری کرده و بچه دار خواهند شد. در این صورت نژادی مخلوط از قناری و فینچ های وحشی بوجود خواهد آمد. اما اغلب نوزادان نطفه نداشته و قادر به تکثیر مجدد نیستند. از جمله پرندگانی که با قناری خویشاوندی نزدیک دارند سرینوس یاسسک میباشد. نرهای چنین دورگه هایی دارای نطفه هستند. این امر به خویشاوندی نزدیک دو پرنده مرتبط می شود. اغلب فناری را برای تصحیح آواز و رنگ با سحره (Carduelis) جفت می کنند. قناری را می توان با سحره سبز (cardeulis cholris ) با فلامه (Acanthis flammea) با کانابینا ( Acathis canna bina) با اریترینوس آفریقایی (Carpodactus erythrinus) و انواع آمریکایی فینچ جفت نمود. اما جفت کردن و عادت دادن چنین پرنده هایی زمان و حوصله بیشتری نسبت به دو قناری لازم دارد. پرندگان وحشی ترسو و خجالتی بوده و به سختی به شرایط زندگی در پاسیو یا قفس کوچک خو می گیرند. خوراک آنان بایستی مخصوص بوده و روی هم رفته نگهداریشان مشکل تر است. اغلب نر پرندگان وحشی خشن تر از قناری های نر بوده و ماده را آزار می دهند. با وجود این ترکیب نر پرنده وحشی با ماده قناری بهتر از عکس آن است. ماده پرندگان وحشی سخت گیر و مشکل بوده و اغلب آنچه برای لانه به آنها عرضه میشود برایشان مناسب نمی باشد. تعداد پرندگان وحشی نزدیک به قناری نسبتا زیاد است. نوع موزامبیک (Serinus mozambicus) شباهت زیادی به قناری داشته و در آفریقای جنوبی به عنوان پرنده خانگی نگهداری می شود.

   


نظرات()   
جمعه 10 اردیبهشت 1389  08:26 ق.ظ    ویرایش: پنجشنبه 28 مهر 1390 11:23 ق.ظ
توسط: m m
نوع مطلب: تاریخچه قناری ،

تاریخ ورود قناری به ایران به گذشته ای نه چندان دور میرسد و به روایتی از مسکو به ایران وارد شده.تنها مدرک موجود در مورد چگونگی ورود قناری به ایران در کتاب رجال عصر ناصری است،در انجا نقل شده که دوست محمد خان معیر الملک از درباریان ناصرالدین شاه بود که پس از استعفا  به اروپا رفت ودر بازگشت در سال 1306تعدادی پرنده اهلی از جمله قناری به ایران آورده است

   


نظرات()   
پنجشنبه 13 اسفند 1388  02:06 ب.ظ    ویرایش: پنجشنبه 28 مهر 1390 11:29 ق.ظ
توسط: m m
نوع مطلب: تاریخچه قناری ،

قناری وحشی در زبان لاتین سرینوس کاناریوس Serinus Canarinus گفته می شود . پرنده ای کوچک ،سبز خاکستری رنگی است که حدود یازده سانت طول دارد زندگی می کنند. ( Azores ) و آزور ( Maderia) مادییرا ( Canary) و در جزایر قناری نخستین بار در اوایل سال ١۴٠٠ میلادی (قرن پانزدهم) یعنی ششصد سال پیش به خاطر آواز زیبایش به اروپا آورده شد.گویا دریانوردان اسپانیائی این پرنده را همراه آواز دل انگیزش به مردم اسپانیا معرفی کردند و بیشتراز یک قرن فروش قناری نر به سایر کشورهای اروپائی در انحصار اسپانیا ئی ها بود . در قرن شانزدهم از جزایر البا نیز قناری به اروپا آورده شد . ١۵٩٩- در کتابی که در سالهای ١۶٠٩ " Aldrovanous" شخصی به نام آلدرو وانوس نوشته به نوعی قناری با پاهای سیاهرنگ و سینه و زیر شکم زرد طلائی که در جزیره البا است اشاره دارد. به گفته ی وی این پرنده ها محموله یک کشتی تجارتی بوده اند و از جزایر قناری به ایتالیا حمل می شدند . در بین راه و در نزدیکی این جزیره کشتی دچار سانحه شده و
تعدادی از این پرندگان فرار و به البا آمده اند و در آنجا به تولید مثل و تکثیر پرداخته اند . بعدها از این جزیره قناری صید و به ایتالیا برده شد. تنها ایتالیائی ها به پرورش و تکثیر قناری در قفس موفق شدند و مازاد تولید خود را به کشورهای دیگر اروپا چون آلمان ، فرانسه ، سوئیس و بالاخرخ انگلستان صادر نمودند . پس از مدتی آنها نیز به اسرار تولید مثل قناری دست یافتند . در نیمه ی دوم قرن شانزدهم قناری بازهای سبک امروزی پیدا شدند و تمامی همّ خود را در سال ١۶٧۵ در کتاب خود می گوید " Gent " بر بهتر نمودن آواز پرنده به کار بردند. گنت که در این سالها پرورش قناری در ایتالیاو آلمان بیش از هر جای دیگر مرسوم بوده است ونگهداری آنها صرفا به خاطر صدایشان بود . قناریها آن زمان سبز بودند .
در کتاب پرنده شناسی خود ضمن تائید مطلب فوق اضافه میکند " Willoghby " ویلوگبی که صادرات قناری از آلمان به حدی بود که آنرا " پرنده آلمانی " می خواندند . صدای حیوان در آن موقع نسبت به آنچه از جزایر قناری آورده می شد ، تفاوت بسیار یافته بود . " Hervieux " در سال ١٧٠٩ میلادی اولین کتاب جامع در این زمینه توسط هرویوکس در فرانسه منتشر گردید و چندی بعد به بسیاری زبانهای دیگر از جمله انگلیسی ترجمه شد. تا قرن هیجدهم خرید و پرورش قناری صرفا در میان طبقات متمول و ثروتمند اروپا که از قدرت مالی لازم برخوردار بودند رایج بود . از قرن ١٨ به بعد تکثیر این پرنده به حدی رسید . که امکان از همان اوایل قرن شانزدهم پرورش دهندگان قناری در اروپا همه ی تلاش خود را صرف بهبود صدای قناری نمودند و با بسیاری از وسایل و آلات موسیقی چون فلوت یا ابزارهای دیگر آموزش می دادند . عده ای نیز صدای بلبل را به قناری می آموختند و امروزه خلف همان قناری هاست . در عین حال عده ای دیگر با انتخاب " Roller" قناری رولر قناریهای به خصوص در تلاش برای به وجود آوردن قناری با شکلهای مختلف برآمدند .
قدیمیترین اسناد در این باره به موسیو لومبو تعلق دارد که مطابق آن ابتدا پرنده ای به نام مالینوس بلژیک که جد بوسوی بلژیک و فری های قدیمی هلند است به وجود آمد . مالینوس امروزه به نوعی پرنده خوش آواز بلژیک اطلاق می شود که کنفدراسیون جهانی پرنده شناسی آنرا نژاد به خصوصی از پرندگان آواز خوان شناخته است .
با اختلاط بوسوی بلژیک و فری های قدیمی هلند پرنده ای به نام فری روباکس به وجود آمد که خود منشاء فری های وین،سوئیس و مونیخ است.فری " Roubaix Frill " پاریس،معروفترین انواع قناری فری،حاصل جفت گیری فری هلندی با فری روباکس است .
حتی گفته می شود جد قناری های خوب انگلیسی چون لیزارد یا قناری سوسماری و فنسی لندن ١۶٨۵ به انگلستان آورده شده اند . چه بلاکستون - از فرانسه است که در بین سالهای ١۶٩۵ در کتاب خود در سال ١٨٧٧ تحت نام " قناریها و پرندگان قفسی" دفعتا اشاره " Blakston " به پرنده ی خال خال قشنگی می کند که عوام بدان قناری فرانسوی نام نهاده بودند . فری هلندی اولین قناری فری جهان است و تولد آن به قرن هجدهم باز می گردد . اما کشیده ترین و معروفترین قناریهای فری ، فری پاریس است و جدیدترین انواع قناری فری ، فری ژاپنی است که بسیار کوچک است. قناریهای فری در چند سال اخیر تغییرات بسیار کرده اند .قناریها از نظر فر پرها به سه دسته تقسیم می شوند :
قناریهایی که فر آنها قرینه است و از پشت به طرف بدن یعنی سر و شانه ها آمده است . قناری هایی که بیشترین فر را در سینه دارند و پرها با حالتی خاص به طرف جلو سینه متمایل شده اند و در قسمت سینه شکلی شبیه به غنچه یا صدف را به
وجود آورده اند . آنهایی که بیشترین فر را در قسمت ران دارند به طوریکه تقریبا بالها را نیز می پوشاند . اینکه قناری فری چگونه به وجود آمده است معلوم نیست ولی اولین بار در قناریهای هلندی به وجود آمد . فر نیز مانند کاکل تغییری بود که ناگهان پدید آمد و دائمی است و ژن آن قابل انتقال به جوجه است.
پرورش و تکثیر قناری بر اساس فرم بدن , رنگ و آوازشان صورت میگیرد.امروزه با بررسی پرورش قناریهای دنیا می توان نژاد های مختلف آن را وابسته به اختلاف فرهنگی مناطق مختلف دانست . بیش از120 گونه قناری شناسائی شده است که بیشتر آنها متعلق به گونه های رنگی میباشند.

   


نظرات()   

قناری

اطلاعاتی در مورد همه ی پرنده های خانگی
این صفحه را در گوگل محبوب کنید